......
“ซ่า!”
“อาจารย์ใหญ่ของสำนักยุทธ์จิงอวี้และวิทยาลัยสงครามรับศิษย์ด้วยตนเอง กี่ปีแล้วที่ไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น?”
“สี่สำนักยุทธ์เกี่ยวข้องโดยตรงกับสหพันธ์ ท่านอาจารย์ใหญ่แต่ละท่านล้วนเป็นยอดฝีมือที่หาได้ยากในอาณาจักรมังกร การได้เป็นศิษย์ใต้บัญชาของท่าน หลีเหยาโชคดีเกินไปแล้ว!”
“เบื้องหลังระดับท่านอาจารย์ใหญ่ ใครกล้ารังแกหลีเหยา คงไม่ใช่แค่เตะเหล็กแผ่นเรียบ ๆ แต่เป็นเหล็กกล้าชั้นยอด ใครเตะก็ต้องเดี้ยง!”
“หลีเหยายังไม่สอบยุทธ์ไม่ใช่หรือ? นี่ถือว่าเป็นเส้นสายหรือเปล่า?”
“เส้นสายบ้าหรือ! ด้วยฝีมือของหลีเหยา แม้ไม่ต้องพูดถึงการเป็นที่หนึ่งของมณฑล แต่เข้าสำนักยุทธ์จิงอวี้ก็ง่ายดายยิ่งกว่าหายใจ!”
หลังจากสาวน้อยพูดจบ อาชีพผู้ต่อสู้จากตระกูลใหญ่เหล่านี้ต่างมองหลีเหยาด้วยความอิจฉา
ในหมู่พวกเขา ไม่น้อยที่เคยพยายามขอฝากตัวเป็นศิษย์ใต้บัญชาท่านอาจารย์ใหญ่ทั้งสี่สำนักยุทธ์
แต่ไม่ว่าตระกูลจะส่งของกำนัลมากแค่ไหน หาความสัมพันธ์เท่าไร สุดท้ายก็ไร้ผล
ระดับกำลังรบขั้นท่านอาจารย์ใหญ่ ไม่สนใจตระกูลใด ๆ อีกต่อไป กลับกลายเป็นว่าทุกตระกูลต่างอยากดึงดูดให้เข้าพวก
จะรับใครเป็นศิษย์ จะรับกี่คน ล้วนขึ้นกับความพอใจของแต่ละท่าน
ก่อนหน้านี้ที่รู้ว่าหลีเหยารู้จักกับคนระดับท่านอาจารย์ใหญ่ อาชีพผู้ต่อสู้เหล่านี้ก็เพียงแค่ตกใจ จัดให้หลีเหยาอยู่ในประเภทที่ยั่วยุไม่ได้
แต่ตอนนี้รู้ว่าหลีเหยาเป็นศิษย์ของท่านผู้นั้น
บนใบหน้าของอาชีพผู้ต่อสู้จากตระกูลใหญ่เหล่านี้ ความอิจฉาริษยาแทบจะล้นออกมา!