ข่าวลือระหว่างเย่หลานซานกับมู่เหยี่ยน รวมถึงเรื่องที่เย่หลานซานนำยานรบระดับแปดมายิงถล่มบ้านของเฉียวหราน ต่างถูกทางราชินีสั่งเก็บเงียบไว้
เวลานี้ มีเพียงสองตระกูลที่เป็นคู่กรณี และนายทหารระดับสูงของกรมการทหารเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้
โดยทั่วไปแล้ว แทบไม่มีคนอสูรคนไหนรู้ถึงเรื่องราวในอดีตของพวกเขาเลย
ดังนั้น การที่เย่หลานซานปรากฏตัวในไลฟ์สดเพื่อตามหามู่เหยี่ยนอย่างกะทันหัน จึงไม่ได้ดึงดูดความอยากรู้อยากเห็นหรือสร้างกระแสพูดถึงมากนัก
หลังจากที่เย่หลานซานและมู่เหยี่ยนพากันจากไป ครอบครัวของเฉียวหรานก็จัดการงานทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย เตรียมเก็บของกลับบ้าน
ตะวันคล้อยต่ำลงจรดขอบฟ้า ผืนแผ่นดินถูกปกคลุมด้วยแสงสนธยาอันสลัว
ฉือเฟิงเดินเข้ามาหาด้วยความรักใคร่ พัดพาสายลมเย็นสบายมากล่อมให้เฉียวหราน "หรานหราน เหนื่อยมั้ยจ๊ะ"
เฉียวหรานปาดเหงื่อบนหน้าผาก มองดูไร่กว้างที่เป็นระเบียบเรียบร้อย และผักที่เพิ่งงอกจากเมล็ด ความรู้สึกภาคภูมิใจเอ่อล้นเต็มอก
"ก็ไม่เท่าไหร่ เพราะปล่อยทิ้งไว้สิบกว่าวัน มีเรื่องต้องทำเยอะ พรุ่งนี้เราไปต่อนะ"
อวี้ไป๋: "ผมจะใช้พลังพิเศษช่วยผ่อนคลายความล้าให้"
เฉิงเหย่: "หรานหราน ผมอุ้มคุณขึ้นยานบินนะ"
เฉียวหรานซบกายลงในอ้อมอกกว้างของเฉิงเหย่ มือลูบไล้ใบหน้าของอวี้ไป๋เบา ๆ "พวกคุณเองก็เหนื่อยกันมามากแล้ว กลับบ้านไม่ต้องทำอาหารนะ เดี๋ยวฉันเอาอาหารเย็นมาให้"
เหล่าสามีอสูรพูดขึ้นพร้อมกันว่า "พวกเราไม่เหนื่อยครับ"