อวี้เหยาพยายามเกลี้ยกล่อมเขา: "ฉันสืบนิสัยใจคอของอวี้ลั่วมาแล้ว นอกจากนิสัยจะหยิ่งยโสไปสักหน่อย ก็ไม่เคยทำเรื่องเลวร้ายร้ายแรงอะไร สมควรตายด้วยสายฟ้าฟาดหรอก"
หลิงชางหัวเราะเย็น: "ไม่มีประโยชน์อะไรต่อจักรวรรดิเลย แถมยังนิสัยหยิ่งยโสคอยสร้างปัญหาให้เจ้า ตายไปก็ไม่น่าเสียดาย!"
อวี้เหยาจนปัญญา: "ท่านอย่าขยับจะฟาดคนตายไปหมดสิ อายุก็ปูนนี้แล้ว นิสัยทำไมไม่ยอมเปลี่ยนสักที!"
"คราวก่อนท่านฟาดคฤหาสน์เก่าตระกูลหลินออกเป็นสองซีก หลินชิงเสี่ยวหลอกเอาเงินดาวจากฉันไปตั้งเยอะ! ตอนนี้บ้านเธอยังซ่อมไม่เสร็จเลย"
หลิงชางก็นั่งอยู่ข้าง ๆ ปล่อยให้เธอพูดไปเรื่อย
ถ้าเธอโกรธ ก็ปล่อยให้เธอลงโทษตามใจ
อวี้เหยาทำท่าปวดหัวนวดขมับ: "ก็แค่แพ้ให้สามีอสูรของเธอไม่ใช่หรือไง ใจแคบนัก น่าอายจริง ๆ!"
ช่วงนี้ ทางตระกูลอวี้คอยส่งข่าวแทนอวี้ลั่ว
บอกว่าเฉียวหรานไม่เคารพราชวงศ์ ใช้วาจาดูหมิ่นอวี้ลั่ว ยังบอกอีกว่าเธอสมรู้ร่วมคิดกับตำรวจอสูรหลินเฟิง รุมทำร้ายอวี้ลั่วผู้เป็นราชวงศ์
เธอสอบถามเหล่าทหารอสูรผู้พิทักษ์ที่อยู่ข้างกายอวี้ลั่วแล้ว ไม่ใช่เรื่องนั้นเลยสักนิด
หลิงชางถามขึ้นมากะทันหัน: "เขาแพ้ให้สามีอสูรคนไหนของเฉียวหราน?"
อวี้เหยา: "เรื่องนี้ไม่ได้ถาม"
"ข้าไปถามหน่อย"
หลิงชางเรียกหัวหน้าหน่วยทหารอสูรผู้พิทักษ์ มาถามอยู่สองสามคำ
หนึ่งนาทีให้หลัง หลิงชางได้คำตอบ
"เจ้านายสตรีเพศเมีย อวี้ลั่วแพ้ให้กับคนอสูรที่ชื่ออวี้ไป๋ เป็นคนของตระกูลอวี้หรือเปล่า?"