อวี้ไป๋พูดจบ เย่เย่าก็สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาว่า “เกี่ยวอะไรกับนายด้วย”
อวี้ไป๋พูดไม่ออก “แน่นอนว่าไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ถึงนายจะตายก็ไม่เกี่ยวกับฉัน!”
ฉือเฟิงพูดอย่างสุภาพ “ต้องรบกวนให้คุณเอายานรบมาส่งถึงที่ด้วย ขอบคุณมากเลยนะ พวกเราจะบอกกล่าวกับเจ้านายสตรีให้”
เย่เย่าแปลงร่างเป็นเสือดำ กระโจนหายไป
เมื่อเทียบกับว่าเย่เย่ามีพลังพิเศษเสียหายหรือไม่
พวกเขาอยากรู้มากกว่าว่าทำไมหรานหรานถึงจะไปเขตล่าปีศาจระดับแปด
พวกเขากระโดดขึ้นไปชั้นบน ย่องเบา ๆ เดินไปที่หน้าประตูห้องนอนของเฉียวหราน
พอตั้งใจฟังเสียงในห้องนอนแล้ว พวกเขาก็กัดฟันกรอดๆ ลงไปชั้นล่างทำอาหารและทำงานบ้านต่อ
ฉือเฟิง อวี้ไป๋ เฉิงเหย่ เพิ่งเสร็จงานในสวนครัวที่บ้าน
จากนั้นก็ไปที่ฟาร์มโอเอซิสอีก จัดการงานในฟาร์มเสร็จแล้วกลับมา ถึงได้เห็นสองเสือเหม็นนั่นนั่งอยู่กับเฉียวหรานในห้องอาหาร
“หรานหราน”
ฉือเฟิง อวี้ไป๋ เฉิงเหย่รีบเข้าไป เบียดสองพี่น้องเสือท่าทางยียวนกวนประสาทออกไป
“หรานหราน เมื่อเช้านี้เย่เย่าเอายานรบระดับแปดมาส่งลำหนึ่ง บอกว่าเธอยืมมา”
“เธอจะไปเขตล่าปีศาจระดับแปดเหรอ”
“แต่ว่า แต่ว่าพวกเราไปไม่ได้นะ”
ระดับเจ็ดขั้นกลางจะเข้าไปในเขตล่าปีศาจระดับแปดนั้นยากมากแล้ว
ระดับเจ็ดขั้นต่ำถูกห้ามเข้าออกเขตล่าปีศาจระดับแปดโดยเด็ดขาด
เฉียวหราน “ใช่ ฉันกำลังจะบอกพวกนายพอดีเลย น้ำพลังงานใกล้จะผลิตแล้ว แต่มะนาวไม่พอ ฉันต้องไปเก็บกลับมาบ้าง”
ฉือเฟิง “หลิงเทียน เฉินซีก็ไม่อยู่บ้าน ฟ่านอวี่ก็ยังเป็นแค่ไข่ใบเดียว มีแค่หลินเซียว หลินปานพวกเขา ฉันเป็นห่วง…ไม่ปลอดภัยนะ”