เหล่าทหารอสูรชนชั้นสูงที่ล้อมรอบเหวินเจี๋ยมีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ
นี่คือแผนที่นางคำนวณอย่างรวดเร็วหลังจากที่เหล่าสามีอสูรของนางพ่ายแพ้
ไม่ว่าอย่างไร วันนี้นางจะต้องได้รับการเกี้ยวพาจากคนอสูรชนชั้นสูงให้ได้
นางมองดูเหล่าสามีอสูรภายใต้สายตาของเหล่าชนชั้นสูง พลางประคองพวกเขาขึ้นมาอย่างอ่อนโยน ดูแลเหล่าสามีอสูรอย่างเอาใจใส่ในทุกรายละเอียด
รอบ ๆ มีเสียงกระซิบดังแว่ว ๆ ว่า
“เหวินเจี๋ยเองก็เป็นสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์ระดับแปด มีสามีอสูรระดับแปดตั้งหกคนแล้ว ยังมีอีกสองคนไปรบกับกองทัพเร้นไกล”
“ไม่เคยได้ยินว่ามีสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์แบบนี้มาก่อน”
“นางยอมมีลูกให้สามีอสูรพวกนั้น ตระกูลก็เลยใหญ่โตมาก”
“อ้อ ฉันรู้แล้ว นางคือสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์ที่ดูแลลูก ๆ ทุกวันนั่นเอง”
“นางน่ายกย่องจริง ๆ”
ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านี้ เหวินเจี๋ยรอคอยให้เหยื่อปรากฏตัวอย่างสงบ
เพียงแต่ว่าคนอสูรชนชั้นสูงที่เป็นผู้ใหญ่ส่วนใหญ่ ต่างก็มีเจ้านายสตรีเพศเมียที่เป็นชนชั้นสูงอยู่ก่อนแล้ว
นางได้แต่รอคนอสูรวัยเยาว์ที่ยังไม่ได้แต่งงาน หรือคนอสูรชนชั้นสูงที่หย่าร้างแล้ว
คิดมาถึงตรงนี้
เหวินเจี๋ยก็มองไปทางเย่หลาน
อวิ๋นลู่เพิ่งหย่ากับสามีอสูรคนหนึ่งของนางไป สามีคนนั้นก็คือคนตระกูลเย่
เย่หลานไม่สนใจการต่อสู้ทางนี้เลยแม้แต่น้อย พาสามีอสูรสองสามคนกินดื่มอย่างเอร็ดอร่อยอยู่บนพื้นที่จัดงาน
เหวินเจี๋ยมองเห็นว่าข้างกายนางยังมีอีกคนหนึ่ง นั่นก็คือสามีอสูรตระกูลเย่คนก่อนของอวิ๋นลู่… เย่เย่า
เขากับเย่หลานดูแค่แวบเดียวก็รู้ว่าเป็นพี่น้องกัน หน้าตาคิ้วตาคล้ายกันมาก ต่างก็แสดงท่าทีเย่อหยิ่ง มองโลกในแง่ดีเหมือนไม่มีใครคู่ควร