“ฟ่านอวี่?”
หูของเฉียวหรานดังอื้อ รีบถามว่า “เย่หลานซานทิ้งระเบิดบ้านฉันจริง ๆ เหรอ? ฉือเฟิงกับคนอื่น ๆ ล่ะ?”
ฟีนิกซ์ตอบ “อยู่ข้างล่าง เย่หลานซานใช้ปืนใหญ่พลังพิเศษระดับแปด สามีอสูรของเธอคงบาดเจ็บกัน”
“อะไรนะ!”
เฉียวหรานโน้มตัวลงไปดูสถานการณ์เบื้องล่าง
ในลานบ้านมีศาลา สระน้ำพังทลายจากการโจมตีของปืนใหญ่พลังพิเศษ ดอกกุหลาบล้มระเนระนาดเป็นวงกว้าง
เหล่าสามีอสูรถูกระเบิดกระเด็นเกลื่อนกลาด ล้มคว่ำคะมำหงาย พยายามประคองตัวลุกขึ้น
“ฉือเฟิง!!”
เฉียวหรานตะโกนเรียกสามีอสูรด้วยความร้อนรน “พวกคุณเป็นยังไงบ้าง?”
ตราอสูรของเหล่าสามีบนร่างเธอยังไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ บ่งบอกว่าพวกเขาบาดเจ็บไม่หนักนัก
“นี่มันบ้านของสตรีเพศเมียระดับเจ็ดนะ เย่หลานซานกล้าบ้าระห่ำวางระเบิดจริง ๆ! ไม่กลัวโทษทัณฑ์จากกฎหมายจักรวรรดิรึไง!”
ฟ่านอวี่กล่าว “อย่าลืมว่าเธอแย่งสามีอสูรของนางไปก่อน ถึงขึ้นศาลจักรวรรดินางก็ไม่ต้องรับผิดชอบเต็มข้อหา”
เฉียวหราน...
โอ้ ใช่สินะ
เธอเองก็เคยพังบ้านตระกูลหลิน ตระกูลอวี้ ตระกูลเย่ไปเหมือนกัน
คราวนี้ถึงคิวบ้านตัวเองถูกถล่มบ้าง
ฟ่านอวี่กล่าว “กองทัพระดับแปดของราชินีจะมาถึงเร็วสุดสิบนาที เฉียวหราน ตอนนี้เธอจะมอบมู่เหยี่ยนให้แก่นาง หรือจะให้ข้าพาเธอกับญาติผู้ใหญ่ของมู่เหยี่ยนออกไปจากที่นี่ก่อน”
“ออกไปจากที่นี่? แล้วสามีอสูรของฉันล่ะ?”
เย่หลานซานกับยานรบของนางอยู่ตรงข้ามฝั่ง
อสูรบินผู้เป็นสามีของนางคงตามฟ่านอวี่ไม่ทัน