การประลองครั้งเดียวเปลี่ยนคฤหาสน์เก่าแก่ร้อยปีของตระกูลอวี้ให้กลายเป็นซากปรักหักพัง
ผู้นำตระกูลพาเหล่าสามีอสูร พี่น้องสตรีเพศเมีย และพี่น้องคนอสูรทั้งหมดมายืนบนซากที่ยังมีควันลอยกรุ่น ไม่รู้จะไปทางไหนต่อ
พวกเขาไม่มีที่อยู่แล้ว
ทุกคนในตระกูลมองอวี้เฟย ผู้นำตระกูลอย่างระมัดระวัง หวังให้เธอแก้ไขสถานการณ์ตรงหน้า
หลังจากอวี้ลั่วฟื้นขึ้นมา ปากก็รั่วจนพูดไม่ชัด
อ๊ากกกก!!
ฟันหายไปสามซี่!
ยังมีฟันหน้าอีกสองซี่!
เขาตื่นตระหนกทันที ปากร่ำไห้ทั้งที่ลมรั่ว
"ฟันของฉัน ฟันฉันหายไป!! พวกนายช่วยหาฟันให้ฉันหน่อยได้ไหม?"
ฟันของคนอสูรที่โตเต็มวัยมีโอกาสงอกแค่ครั้งเดียว ถ้าหลุดแล้วก็จะไม่มีงอกใหม่
ถ้าไม่รีบหาใส่กลับเข้าไป เขาจะต้องขาดฟันสามซี่ไปตลอดชีวิต
เจ้านายสตรีเพศเมียอวิ๋นลู่ต้องรังเกียจเขาแน่!
เขาวิ่งเข้าไปในซาก ร้องไห้ตามหาฟันแสนรักไปทั่ว
คนตระกูลอวี้กำลังไม่มีที่ระบายอารมณ์
เห็นสภาพเขาแล้วต่างก็รังเกียจ
"ไร้ประโยชน์!"
"รู้งี้ไม่เรียกเขามาตั้งแต่แรก!"
"แค่ฟันหาย แต่บ้านเราหายนะ!"
"ผู้นำตระกูล ต่อไปพวกเราจะทำอย่างไร?"
...
"ฉันจะขอเข้าเฝ้าราชินีอาสะใภ้"
อวี้เฟยมีสีหน้าเคร่งเครียด "บ้านนี้ก็เป็นที่ที่อาสะใภ้เติบโตมา ครอบครัวเฉียวหรานกล้าจงใจทำลายคฤหาสน์เก่าตระกูลอวี้ ทำลายเกียรติยศร้อยปีของตระกูลอวี้ ฉันจะให้อาสะใภ้ตัดสินโทษพวกเขาทั้งครอบครัว!"
"ใช่แล้ว ขอเข้าเฝ้าราชินี ฟ้องพวกมัน!"
"แล้วก็ไอ้อวี้ไป๋ที่เนรคุณ มันจะออกจากตระกูลอวี้ไม่ใช่เหรอ? ให้ฝ่าบาทราชินีลบชื่อมันออกจากลำดับวงศ์ตระกูลอวี้เลยดีกว่า!"