เฉียวหรานและครอบครัวกำลังง่วนอยู่ในสวนผักที่บ้าน
พวกเขาไม่เห็นคอมเมนต์ขอแต่งงานและของขวัญที่ท่วมท้นในห้องไลฟ์สดเลย
เมื่อเสร็จธุระที่บ้านแล้ว ทั้งครอบครัวก็ขึ้นยานบินมุ่งหน้าไปฟาร์ม
ยุงกลจักรสำหรับตรวจจับหลายตัวบินตามติดยานบินเพื่อเก็บภาพ
ภาพที่ส่งเข้ามายังห้องไลฟ์สดคือวิวทางอากาศที่เหล่าคนอสูรคุ้นเคยดี—แผ่นดินกว้างใหญ่ เวิ้งว้าง แห้งแล้งเป็นสีน้ำตาล
ทันใดนั้น ภาพก็สว่างวาบขึ้น
กลางแผ่นดินอันเวิ้งว้าง ปรากฏพื้นที่สีเขียวชอุ่มสดชื่นขึ้นมา สีเขียวค่อย ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนครอบคลุมทั้งภาพ
ภาพมุมสูงนี้ไม่ใช่เขตล่าสัตว์อสูรที่แสนอันตราย
แต่มันคือผืนแผ่นดินของโลกคนอสูรที่เหล่าคนอสูรใช้ชีวิตอาศัยอยู่ต่างหาก
ณ ขณะนั้น
จำนวนผู้เข้าชมห้องไลฟ์สดพุ่งพรวดขึ้นถึงสองล้านกว่าคน
คอมเมนต์ขอแต่งงานและเอฟเฟกต์ของขวัญค่อย ๆ หยุดลง ถูกแทนที่ด้วยเสียงอุทานระลอกแล้วระลอกเล่า:
--นั่นมันฟาร์มกรีนโอเอซิสฟาร์ม! ผักที่พวกเรากินกันอยู่มันปลูกอยู่ที่นี่ บนผืนดินของคนอสูรนี่เอง!
--ฮือ ๆ ดูแล้วรู้สึกซาบซึ้งจับใจ อยากจะร้องไห้เสียเดี๋ยวนี้
--ท่านสตรีเฉียวหรานผู้สูงศักดิ์ ขอบคุณที่นำชีวิตชีวาสีเขียวมาสู่โลกคนอสูร
……
เฉียวหรานมองผ่านหน้าต่างยานบิน เห็นทั่วทั้งฟาร์มถูกปกคลุมด้วยชั้นพลังน้ำแข็งชั้นหนึ่ง เธอจึงอุทานด้วยความทึ่งว่า
“นั่นมันม่านน้ำแข็งทำความเย็นของคุณพ่อยมู่เหยี่ยน พลังของคุณพ่อแข็งแกร่งเหลือเกินนะคะ!”
ระหว่างการแข่งขัน
ฉือเฟิงติดต่อกับมู่เหยี่ยนทุกวัน
ดังนั้นเขาจึงรู้ดีถึงสถานการณ์เก็บเกี่ยวของฟาร์มและการดำเนินงานของร้านค้า
“ในวันที่ร้อนอบอ้าวที่สุด คุณพ่อของมู่เหยี่ยนกังวลว่าผักจะถูกแดดเผาจนตาย จึงลองใช้ม่านพลังน้ำแข็งเพื่อทำความเย็นให้ฟาร์ม”
“ภายหลังก็พบว่า หลังจากมีม่านพลังน้ำแข็งแล้ว ผักก็โตเร็วและแข็งแรงขึ้น ดังนั้น ทุกวันคุณพ่อจึงเสริมความแข็งแกร่งให้ม่านพลังน้ำแข็งอีกหนึ่งชั้น”