เยว่เหยี่ยนนั่งอยู่ข้างหลินชิงเสี่ยว
เมื่อได้ยินคนตระกูลหลินเยาะเย้ยลูกชาย ในใจก็รู้สึกปวดร้าวอย่างยิ่ง
การท้าประลองของหลินเซียวและหลินปานในครั้งนี้ ต่อให้เอาชนะคนอสูรตระกูลหลินระดับหกขั้นกลางได้เพียงสองคน พวกเขาก็ยังขอร้องเจ้านายสตรีเพศเมีย ให้สานต่อความสัมพันธ์กับเฉียวหรานได้
แต่หากพ่ายแพ้ทั้งหมด ตระกูลหลินก็คงไม่มีวันยอมรับลูกทั้งสองของเขาอีก
หลินชิงเสี่ยวกระแอมเบาๆ หยุดการเยาะเย้ยของคนในครอบครัว แล้วเอ่ยว่า "ยังไงก็เป็นแขก จะไม่มีมารยาทไม่ได้ รินน้ำชาให้พวกเขาหน่อยเถอะ"
"ค่ะ"
เฝยเฉิงกำลังจะรินน้ำให้ แต่กลับเห็นเฉียวหรานหยิบตะกร้าใบใหญ่ออกมาจากพื้นที่มิติสองใบ
ตะกร้าตาห่างทรงสี่เหลี่ยมใส่น้อยหน่าส้มเต็มลูก
น้อยหน่าส้มสีทองสดใส อวบแน่น สดใหม่ ทั้งยังมีกิ่งก้านใบเขียวขจีเป็นมัน
เฝยเฉิง: ???
เยว่เหยี่ยน: ???
หลินชิงเสี่ยว: ???
เฉียวหรานหยิบส้มแมนดารินออกมาครั้งละสี่ห้าลูก ยื่นให้เหล่าสามีอสูร "มาๆ กินส้มกันเยอะๆ เติมน้ำก่อนแข่ง"
เหล่าสามีอสูรรับส้มมา แกะเปลือก แล้วยัดเข้าปากทีละทั้งลูก
กินไปพลางเยาะเย้ยไปพลาง:
อวี้ไป๋: "นึกว่าตระกูลหลินเป็นตระกูลขุนศึกสืบทอดมาหลายชั่วคน คงจะใจกว้างซะอีก แต่กลับให้ส้มได้แค่คนละสองกลีบ!! ยังไม่เท่าเล็บก้อยฉันเลย น่าสงสารจริงๆ"