หลังจากที่เย่หลานพูดจบ อวิ๋นลู่ก็ไม่ได้ตอบอะไร
ดวงตาคู่สวยน่าเวทนาของเธออาบไปด้วยน้ำตา มองไปยังเหล่าทหารอสูรที่กำลังบันทึกปากคำทั้งหมด
เหล่าทหารอสูรยิ่งรู้สึกสงสารและเอ็นดูเธอมากขึ้น หันไปตักเตือนเย่หลานว่า "เย่หลานสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์ โปรดอย่าคาดเดาไปเอง อวิ๋นลู่สตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์ก็เป็นหนึ่งในผู้เสียหายเช่นกัน"
"ในวิดีโอที่ได้รับจากเครื่องตรวจจับยุงจักรกล ท่านได้แย่งแหวนรัศมีพลังพิเศษของอวิ๋นลู่สตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์ไปหลายครั้งจริง ๆ เรื่องนี้ทุกคนก็รู้"
แล้วพวกเขาก็หันกลับมา
เหล่าทหารอสูรพูดปลอบโยนอวิ๋นลู่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า "อวิ๋นลู่สตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์ โปรดอย่ากลัวเลย เราเชื่อว่าท่านไม่ได้ล่อลวงให้ครอบครัวของเย่หลานเข้าไปในถ้ำแน่นอน ตอนนั้นท่านคงหวาดกลัวมาก..."
เหล่าทหารอสูรพูดพลางเริ่มบันทึก
[เย่หลานแย่งแหวนรัศมีพลังพิเศษของอวิ๋นลู่ ครอบครัวของอวิ๋นลู่สู้ไม่ได้จึงหนีเข้าไปในถ้ำผนึก ระหว่างการต่อสู้ ครอบครัวของเย่หลานตกลงไปในหุบเหว]
[อวิ๋นลู่เพื่อหลีกเลี่ยงการรังแกของครอบครัวเย่หลาน จึงฉวยโอกาสหนีออกจากถ้ำ พวกเขาไม่รู้เรื่องปีศาจเจิงที่ถูกผนึกอยู่ใต้หุบเหวมาก่อน...]
เหล่าทหารอสูรเขียนบันทึกปากคำพลางเอนเอียงเข้าข้างอวิ๋นลู่โดยไม่รู้ตัว
เย่หลานแทบคลั่ง "ไอ้พวกโง่! พวกแกเชื่อคำพูดของนางขนาดนั้นเลยหรือ ดูไม่ออกหรือว่านางกำลังเสแสร้ง!"
เหล่าสามีอสูรของนางพยายามปลอบนางไม่หยุด
"เจ้านายสตรีเพศเมีย ยังไม่ได้ข้อสรุป อย่าเพิ่งรีบร้อนเลย"
"ท่านยังมีบาดแผลที่ยังไม่หายดี อย่าไปทะเลาะกับพวกเขาเลย"
...
เฉียวหรานมองไปยังอวิ๋นลู่ที่ก้มหน้าร้องไห้สะอึกสะอื้น เป็นภาพของหญิงผู้บอบบาง ไร้เดียงสา และน่าสงสารเสียจริง