หลังจากเย่หมิงโอนเงินดาวทั้งหมดให้เฉียวหรานสำเร็จ เขาก็ได้รับข้อความจากมู่เหยี่ยน
[แม่ของคุณปล่อยผมออกมาแล้วครับ]
[ต่อไปผมจะไปใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังเดิมของคุณครับ]
เย่หลานซานปล่อยให้พ่อออกจากตระกูลเย่ได้ยังไงกัน?!
เย่หมิงทั้งสงสัยและเป็นห่วง:
[เย่หลานซานโอนให้ผม 20 ร้อยล้านครับ]
[เธอทำอะไรให้คุณลำบากใจหรือเปล่า? ตอนนี้คุณเป็นยังไงบ้างครับ?]
มู่เหยี่ยน:
[คุณก็เป็นลูกของตระกูลเย่เหมือนกัน ต่อไปถ้าเธอโอนดาวให้คุณ คุณก็รับไว้เถอะครับ]
[นั่นเป็นสิ่งที่คุณสมควรได้รับครับ]
มู่เหยี่ยนเล่าเรื่องที่ชีวิตของเขากับเย่หลานซานเชื่อมโยงกัน และเรื่องที่เย่หลานซานป้อนเลือดของเจ้านายสตรีให้เขาดื่มเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตอยู่ต่อไปให้เย่หมิงฟัง
เย่หมิงก็คิดเหมือนกับมู่เหยี่ยนว่าเย่หลานซานจำเป็นต้องยอมประนีประนอมกับมู่เหยี่ยนเพื่อรักษาชีวิตของตัวเอง จึงยอมใช้เลือดของตัวเองต่ออายุให้มู่เหยี่ยน
เย่หมิงรีบบอกเรื่องนี้กับเฉียวหราน
"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง"
ใจของเฉียวหรานค่อย ๆ วางลง
เย่หลานซานได้รับการ์ดคืนชีพ และมีความทรงจำที่เธอสะสมค่าความสำนึกผิดนับครั้งไม่ถ้วน ต่อสู้กับระบบหลังจากตายเพราะความชั่วร้าย และพยายามเปลี่ยนแปลงจุดจบของมู่เหยี่ยน
ค่าความสำนึกผิดทั้งหมดไม่ใช่ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เป็นหนึ่งหมื่นเปอร์เซ็นต์!
เย่หลานซานที่ได้รับความทรงจำจากการคืนชีพ เท่ากับหลุดพ้นจากชะตากรรมของโลกได้เป็นครั้งแรก และในที่สุดก็ได้มู่เหยี่ยนที่มีชีวิต
เธอจะใช้ชีวิตที่เหลือชดเชยความเจ็บปวดที่เคยก่อให้กับมู่เหยี่ยน