พักผ่อนอยู่หนึ่งวัน
ก็เริ่มออกวุ่นวาย
เฉียวหรานนำเลมอนที่เก็บมาจากเขตล่าสัตว์อสูรระดับแปด ให้ฉือเฟิงกับเฉิงเหย่ขนใส่รถไปส่งให้ถงเยว่หลายคัน
มีน้ำผึ้งแล้ว มีเลมอนแล้ว
น้ำพลังโอเอซิสใกล้จะออกสู่ตลาดแล้ว
อวี้ไป๋กับเย่หมิงพาฟ่านอวี่ไปฟาร์มเพื่อเรียนทำการเกษตร
ฟ่านอวี่ดูเผิน ๆ ก็รู้ว่าเป็นนักเรียนที่ขยันตั้งใจเรียน ตั้งอกตั้งใจเรียนรู้การหว่านเมล็ด ใส่ปุ๋ย รดน้ำ เก็บเกี่ยว แพ็กของ...
ทำได้มีแบบมีแผน ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นนักเรียนที่ดี
หลังจากฟาร์มโอเอซิสขยายขึ้นสิบเท่า เพื่อให้ทันกำลังการผลิต ตอนนี้ฟาร์มจ้างคนงานอสูรมากกว่าหนึ่งร้อยคน
ฉือเฟิงแบ่งงานตามพลังพิเศษและความสามารถของพวกเขา แยกงานละเอียดเป็นกลุ่มใส่ปุ๋ย กลุ่มหว่านเมล็ด กลุ่มเก็บเกี่ยว กลุ่มแพ็กของจัดส่ง
แต่ละกลุ่มมีหัวหน้ากลุ่มหนึ่งคน เหนือหัวหน้ากลุ่มก็คือมู่เหยี่ยน ฉือเฟิง อวี้ไป๋ เฉิงเหย่
หลังจากแบ่งหน้าที่ชัดเจนแล้ว งานประจำวันของฟาร์มโอเอซิสก็เป็นระเบียบเรียบร้อย มีประสิทธิภาพดีเยี่ยม
อีกทั้งดินในฟาร์มที่ปรับปรุงใหม่ยังอุดมสมบูรณ์เกินกว่าที่คิด ผักผลไม้ที่ปลูกงอกงามน่ามอง รสหวานกรอบอร่อย
ปริมาณการผลิตเพิ่มขึ้น
ยอดขายก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ
ในช่วงไม่กี่วันที่เธอไม่อยู่บ้าน มีรายได้เข้าอีกหนึ่งร้อยล้านดาว
เฉียวหรานกลับไม่รู้สึกตื่นเต้นที่รับดาวจนมืออ่อน
ตัวเลขดาวในบัญชีเพิ่มขึ้นทุกวัน เธอติดอันดับยี่สิบอันดับแรกของทำเนียบมหาเศรษฐีจักรวรรดิไปแล้ว
แต่พอมองดูจำนวนดาวในบัญชี ก็เหมือนเป็นแค่ตัวเลขที่ไร้ความรู้สึก
กลับกัน ผืนดินที่แห้งแล้งกลายเป็นนาไร่ดี นำมาซึ่งความเขียวขจีอุดมสมบูรณ์ ผลิดอกออกผลมากมาย ทำให้รู้สึกภาคภูมิใจมากกว่า
เฉียวหรานยืนอยู่ในท้องทุ่ง เร่งเร้าพลังให้ผืนนาร้อยหมู่ สัมผัสได้ถึงชีวิตที่แผ่ขยายอยู่รอบกาย สายลมอ่อนพัดมา ล้วนเป็นกลิ่นหอมของพืชผักผลไม้