เฉินซีแบกเป้แล้วเดินจากไปพร้อมกับหลิงเทียน ท่ามกลางสายตาอาฆาตแค้นและดูถูกเหยียดหยามของเหล่าสามีอสูร
หลังจากนั้น
เฉียวหรานก็พาสามีอสูรทั้งหลายไปที่ฟาร์ม ลงมือปลูกผัก เก็บเกี่ยวผลผลิต หารายได้เข้าดาว แล้วทุ่มเทให้กับงานอย่างเต็มที่!
ความจริงแล้วฟาร์มที่เธอปรับปรุงขึ้นมานับหมื่นตารางเมตร ต่อให้ผลิตผักออกมาได้มากแค่ไหนก็ยังไม่พอต่อความต้องการแม้แต่หนึ่งในหมื่นของจักรวรรดิคนอสูร
ชุดผักรวมของกรีนโอเอซิสฟาร์มนั้นมีราคาย่อมเยา คุณภาพดีสม่ำเสมอ แถมยังจัดผักหลายชนิดมารวมกันอย่างลงตัว เหมาะกับครอบครัวใหญ่ๆ ในโลกของคนอสูรสุดๆ
ครอบครัวที่เคยซื้อไปแม้แต่ครั้งเดียวก็พากันชื่นชมเป็นเสียงเดียวกัน
เพราะเหตุนี้เอง กรีนโอเอซิสฟาร์มที่แทบไม่ได้โปรโมตอะไรเลยก็เลยถูกคนในจักรวรรดิรับรู้ไปทั่วภายในเวลาอันสั้น ยอดผู้ติดตามของร้านพุ่งทะลุหลักสิบล้าน
ทุกๆ วันจะมีชุดผักรวมกองพะเนินเทินทึก แต่พอเปิดลิงก์ขายเท่านั้นแหละ ก็ถูกกว้านซื้อไปจนเกลี้ยงภายในไม่กี่นาที
พวกคนอสูรที่สอยผักไม่ทัน ต้องมาร้องคร่ำครวญออนไลน์กันทุกวี่วัน อ้อนวอนให้กรีนโอเอซิสฟาร์มเพิ่มกำลังการผลิต
พอครอบครัวของเฉียวหรานมาถึงฟาร์ม คนงานอสูรก็กำลังทำงานกันอยู่แล้ว
เฉียวหรานเห็นว่า มู่เหยี่ยนก็อยู่ด้วย
“ท่านพ่อ!”
เฉียวหรานร้องเรียกด้วยความดีใจก่อนจะวิ่งเข้าไปหา
แค่ไม่ได้เจอกันสองวัน มู่เหยี่ยนก็ดูเปล่งปลั่งสดใสขึ้นมาก ราวกับกลายเป็นคนใหม่ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง
“ท่านพ่อ ดิฉันได้ยินมาจากเย่หมิงว่าตอนนี้ท่านอยู่คนเดียว บ้านท่านขาดเหลืออะไรบ้างไหมคะ เดี๋ยวดิฉันจะให้เย่หมิงเอาไปส่งให้”
“ท่านสตรีผู้สูงศักดิ์ ฉันสบายดี”
มู่เหยี่ยนทำท่าเขินๆ เอ่ยถามว่า “ฉันอยากทำงานที่ฟาร์มของคุณ ได้หรือเปล่า”
เฉียวหราน: “ได้สิคะ”
ช่วงที่มู่เหยี่ยนพักอยู่ที่บ้านสองสามวัน เขาคล่องแคล่วมากเรื่องปลูกผัก เก็บผัก แล้วก็จัดการแปลงผัก