"พวกแกควรฉลาดหน่อย ให้ซู่ลิ่งอู๋รีบไปถอนหมั้นกับคู่หมั้นของเธอซะ ฉันอ้อนวอนพ่อตั้งนาน กว่าแกจะยอมให้เธอเข้าบ้าน"
"ถ้าพวกแกทำให้ซู่ลิ่งอู๋ยอมแต่งกับฉันได้ ฉันจะให้สินสอดห้าร้อยหยวน เงินนี้ถือเป็นค่าตอบแทนที่พวกแกเลี้ยงดูเธอมา ไม่ต้องเอากลับคืนมาด้วย"
ตั้งแต่ถูกซู่ลิ่งอู๋ปฏิเสธเมื่อสองวันก่อน หม่า จวิ้นเทา ก็นอนไม่หลับเลย หลายปีมานี้ เป็นครั้งแรกที่มีคนปฏิบัติกับเขาแบบนี้
มันเป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับเขา และกระตุ้นความสนใจของเขาอย่างเต็มที่
เขาต้องหาทางแต่งกับเธอให้ได้
ดังนั้นจึงพยายามสืบหา ในที่สุดก็สืบจนพบซู่ลิ่งอู๋
แล้วพาคนมาสู่ขอที่บ้าน
"นี่...นี่คงไม่ได้นะ คุณหม่า ครอบครัวเราเล็กๆ ลูกสาวฉันนิสัยหยาบกระด้าง ไม่คู่ควรกับคุณ"
ซู่อู๋แม้จะเกรงกลัวอำนาจของตระกูลหม่ามาก แต่ก็ผลักลูกสาวเข้ากองไฟไม่ได้
ถ้าเขาตกลงเรื่องนี้ อย่าว่าแต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเขาเลย แม้แต่ลูกสาวกับอดีตภรรยาก็ไม่มีทางให้อภัยเขา
อีกอย่าง ไม่ต้องพูดถึงลูกสาวเลย แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังดูหม่า จวิ้นเทา ไม่ติดเลย หน้าขาวเป็นมัน ร่างกายบอบบาง ดูยังไงก็ไม่มีดีสักอย่าง