“คุณ... คุณนี่มันไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย!”
“นั่นเป็นเงินค่าขนมที่เสี่ยวอู๋เอ๋อให้ฉัน แล้วทำไมฉันต้องให้คุณด้วย เงินนี้ลูกสาวให้ฉันเอาไว้ใช้ อย่างกับถ้าเสี่ยวถังให้เงินค่าขนมคุณ ฉันก็จะไม่แตะสักสตางค์เหมือนกัน แล้วฉันจะให้คุณทำไม!”
สองปีมานี้ ซู่อู๋ยิ่งทนตู้ลี่เจวียนไม่ไหว ตอนนั้นทำไมถึงได้ไปเลือกผู้หญิงแบบนี้เข้ามานะ ทั้งที่รู้ว่าคนตระกูลตู้มีนิสัยแบบนั้นกันหมด แต่กลับคิดว่าตู้ลี่เจวียนน่าสงสาร คงจะแตกต่างจากคนอื่น
แต่ความจริงแล้ว รากเน่าเสียแล้ว ผลที่งอกออกมาจะดีได้อย่างไร
ตอนนี้ความเป็นอยู่ดีขึ้นกว่าหลายปีก่อน เธอกลับยิ่งทำเกินไปทุกวัน เผยธาตุแท้ออกมาเสียหมด
“ซู่อู๋ คุณพูดเหลวไหลอะไร!”
“เราสองคนเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้อง เงินของคุณไม่ให้ฉัน แล้วจะเอาไปให้ใคร หรือคุณคิดจะเอาไปให้ปีศาจจิ้งจอกตัวอื่นหรือไง!”
แม้ตู้ลี่เจวียนจะไม่ได้เอ่ยชื่อใครตรง ๆ แต่สายตากลับมองไปทางสวีเหมยลี่
“หึ เงินในกระเป๋าพวกคุณมีอยู่แค่ไม่กี่เหรียญ จะมีปีศาจจิ้งจอกตัวไหนชายตามอง คุณยกตัวเองสูงเกินไปแล้วนะ”
สวีเหมยลี่กลอกตามองตู้ลี่เจวียน
อย่าคิดว่าเธอไม่รู้ ตู้ลี่เจวียนกำลังพูดกระทบเธออยู่
ล้อเล่นน่า เธอจะไปสนใจเงินไม่กี่เหรียญของบ้านพวกเขาทำไม
เงินที่หามาเองไม่หอมกว่าหรือ!
พึ่งใครก็ไม่สู้พึ่งตัวเอง
ทุกวันนี้รายได้ทุกทางของเธอรวมกัน เดือนหนึ่งก็มีสามสิบถึงสี่สิบหยวน
ทางบ้านส่งเงินมาให้ทุกเดือนอย่างไม่ขาด เดือนละสิบห้าหยวน เป็นเงินที่ซื้อสิทธิ์ในงานของเธอ ค่าเช่าบ้านเดือนละเจ็ดหยวนห้า หนึ่งปีก็ได้เก้าสิบหยวน บวกกับเงินเดือนของเธอเดือนละยี่สิบสองหยวน รวมแล้วเดือนหนึ่งมีสี่สิบสี่หยวนห้าสิบเฟิน หนึ่งปีก็ห้าร้อยสามสิบสี่หยวน