จ้าวหยานไคได้ยินราคาที่ซู่ลิ่งอู๋ตั้งแล้ว หนังตากระตุกไม่หยุด หนึ่งหมื่นดอลลาร์ น้องสะใภ้กล้าบ้าบิ่นเกินไปแล้ว ไม่กลัวหรือว่าของจะประมูลไม่ออก
ถึงอย่างไรแขกต่างชาติที่มาวันนี้ก็ไม่มีใครธรรมดา ล้วนเป็นพ่อค้าที่ผ่านประสบการณ์โชกโชน แต่ละคนเจ้าเล่ห์ไม่เบา อยู่ ๆ ก็เปิดราคาสูงขนาดนี้ จ้าวหยานไคเองก็กลัวว่าจะกลายเป็นทำดีได้ผลร้าย
สายตาที่คนรอบข้างมองซู่ลิ่งอู๋เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ ต่อให้ฝีมือการแพทย์สูงส่งแค่ไหน ก็ไม่มีเหตุผลให้ยาลูกกลอนเม็ดหนึ่งขายได้ถึงหนึ่งหมื่นดอลลาร์ นี่คิดแต่จะหาเงินจนบ้าไปแล้วหรือไง!
“หมอซู่ยังเด็กจริง ๆ ไม่น่าเชื่อถือเลย พอขึ้นมาก็เรียกราคาสูงขนาดนี้ ไม่เท่ากับทำคนตกใจหนีไปหมดหรอกหรือ”
“นั่นสิ หนึ่งหมื่นดอลลาร์ซื้อของตกแต่งแกะสลักไม้ที่โรงงานเราทำได้ตั้งเท่าไร ของตกแต่งชิ้นหนึ่งโรงงานเรายังกล้าตั้งราคาแค่หนึ่งหรือสองดอลลาร์ ชิ้นเล็ก ๆ ก็ไม่ถึงหนึ่งดอลลาร์ด้วยซ้ำ แม่หนูคนนี้เปิดราคามาทีเดียวหนึ่งหมื่นดอลลาร์ ซื้อของที่โรงงานเราขนมาทั้งหมดได้เลยกระมัง”
“ฉากปักผืนใหญ่ของโรงงานเรา ยังกล้าตั้งราคาแค่ร้อยกว่าดอลลาร์ คราวนี้พวกฝรั่งคงหนีกันหมดแล้ว”
ทุกคนไม่มีใครคิดว่าซู่ลิ่งอู๋จะทำสำเร็จ ต่างก็คิดว่าเธอบ้าไปแล้ว ถึงกล้าเรียกราคาเหลือเชื่อขนาดนี้
“หนึ่งหมื่นห้าพันดอลลาร์”
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเสนอราคา คุณชายฮั่วก็เพิ่มราคาอีกห้าพันดอลลาร์ทันที ถ้าประมูลได้ในคราวเดียวก็ดี แม้จะสูงกว่าราคาที่เขาคาดไว้มาก แต่หลังจากกินกุยหยวนตานของซู่ลิ่งอู๋แล้ว เขาก็ตั้งตารอประสิทธิภาพของยาเม็ดเจ็ดชื่อฉางเชิงหวั่นยิ่งกว่าเดิม เขาเชื่อว่ายานี้จะเป็นประโยชน์ต่อสุขภาพของผู้เฒ่าอย่างแน่นอน ยาเม็ดเจ็ดชื่อฉางเชิงหวั่นสองเม็ดนี้ เขาต้องประมูลมาให้ได้