แม่ตระกูลขงตกใจจนแทบสิ้นสติ นึกไม่ถึงว่าน้องสะใภ้ของฟู่ชูเยาจะเก่งกาจขนาดนี้ ถึงกับช่วยปรับสมดุลร่างกายให้ผู้นำระดับสูงที่ออกโทรทัศน์ได้ เช่นนั้นนางก็ต้องมีความสามารถมากแน่ๆ
ดูท่าคงต้องให้ลูกชายไปเกลี้ยกล่อมฟู่ชูเยากลับมา มีเพียงเมื่อเกลี้ยกล่อมนางกลับมาได้ ซู่ลิ่งอู๋ถึงจะยอมรักษาลูกชาย และลูกชายถึงจะมีโอกาสหายดีในอนาคต
หลินเชียนเชียนนั่งอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานาน จนแน่ใจว่าไม่มีคนมามุงดูแล้ว จึงค่อยๆ ลุกขึ้น แต่กลับไม่กล้ากลับบ้าน วิ่งไปหลบซ่อนที่บ้านตาทันที
เมื่อตระกูลหลินรู้ว่าหลินเชียนเชียนก่อเรื่องอะไรไว้ ปู่หลินก็โกรธจนเป็นลมหมดสติ บ้านตระกูลหลินวุ่นวายกันไปหมด รีบพาปู่หลินส่งโรงพยาบาล
เมื่อปู่ฟู่รู้เรื่องก็ถอนหายใจยาว อดสงสารเพื่อนเก่าของตนไม่ได้ หลานสาวไม่เอาไหน แก่ตัวแล้วยังต้องกลุ้มใจอีก
แต่ปู่ฟู่ไม่ได้หยิบยาลูกกลอนเม็ดสุดท้ายที่เหลืออยู่ออกมา คำพูดที่หลินเชียนเชียนพูดออกมานั้น หากไม่ได้ผู้นำทั้งหลายช่วยตัดสินเรื่องให้ เกรงว่าคงต้องวุ่นวายกันอีกนาน คนพวกนั้นเหมือนคนบ้า พอได้กลิ่นก็ต้องมาถึงหน้าประตู หลินเชียนเชียนทำร้ายหลานสะใภ้ของตระกูลฟู่ถึงเพียงนี้ แล้วท่านจะหยิบยาลูกกลอนไปช่วยตระกูลหลินได้อย่างไร