ตอนที่ 53 ชายชราที่จู่ ๆ ก็หมดสติ
ฟู่หลินชวนแอบกวาดตามองกู้เฉินโจวตั้งแต่หัวจรดเท้า
มุมปากมีรอยยิ้มจาง ๆ แต่แววตากลับไม่ยิ้มตาม
ส่วนสูงก็ไม่เท่าเขา
ตำแหน่งก็ไม่สูงเท่าเขา
เงินเดือนก็ไม่มากเท่าเขา
ชาติตระกูลก็สู้เขาไม่ได้
ส่วนหน้าตา... ทั้งคู่เป็นคนละสไตล์กัน แต่เขาไม่มีทางแพ้อยู่แล้ว
ฟู่หลินชวนอดขมวดคิ้วไม่ได้ หรือว่า... ซู่ลิ่งอู๋ชอบคนแบบนี้?
ชั่วพริบตา ความคิดมากมายผุดขึ้นมาในหัวของฟู่หลินชวน
“ผู้พันฟู่ ได้ยินชื่อเสียงของคุณมานาน ไม่คิดว่าเราจะมีวาสนาต่อกันแบบนี้ ผมขอดื่มให้คุณหนึ่งแก้ว”
กู้เฉินโจวเองก็ไม่คิดว่าซู่ลิ่งอู๋จะอยู่กับฟู่หลินชวน
นับว่าทั้งสองมีวาสนาแต่ไร้บุญสัมพันธ์กัน
ที่จริงตาชั่งในใจของเขาเอนเอียงไปทางซู่ลิ่งอู๋แล้ว แม้ซู่ลิ่งอู๋จะไม่เก่งงานบ้านงานเรือนและไม่สามารถเหมือนซู่ลิ่งถัง แต่เธอสวยมากจริง ๆ ผู้ชายคนไหนเห็นแล้วจะไม่หวั่นไหว ไม่อยากแต่งเธอเข้าบ้านบ้าง
เพียงแต่สภาพครอบครัวของเขาทำให้ต้องคิดทบทวนอย่างรอบคอบก่อนตัดสินใจ แน่นอนว่าเขาอยากเลือกภรรยาที่เห็นแวบแรกก็ชอบ แต่แม่ของเขาคงไม่ยอม อีกทั้งนิสัยของซู่ลิ่งอู๋ หากต้องอยู่กับแม่ของเขา เกรงว่าคงเข้ากันไม่ได้
ไม่คิดเลยว่าแค่ลังเลอยู่ครู่เดียว ทั้งสองก็พลาดกันไปแบบนี้
ฟู่หลินชวนเหลือบมองกู้เฉินโจวอย่างมีนัย “ใช่แล้ว โลกนี้ช่างแคบจริง ๆ เมื่อวาสนามาถึง ต่อให้ขวางก็ขวางไม่อยู่”
“หัวหน้ากองร้อยกู้ ขอแสดงความยินดีด้วยกับงานแต่ง ขอให้ครองรักกันจนแก่เฒ่า”
พูดคำอวยพรจบ เขาก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมด
กู้เฉินโจวได้ยินคำพูดของฟู่หลินชวน แววตาก็หม่นลง รอยยิ้มจางหายไป ก่อนจะดื่มเหล้าในแก้วรวดเดียวหมดเช่นกัน