“หนังสือพวกนี้หลายเล่มฉันซื้อไว้ก่อนแต่งงาน นั่นก็คือนานก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัยมาก ตอนนี้ฉันแต่งงาน ตั้งครรภ์ คลอดลูกแล้ว ลูกก็อายุหนึ่งขวบครึ่งแล้ว ฉันเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา จะไปรู้เรื่องพวกนี้ล่วงหน้าสองปีได้ยังไง ไม่ตลกเกินไปหน่อยเหรอ พวกคุณไปตรวจสอบที่ร้านหนังสือในท้องถิ่นได้เลย หนังสือก็มีตราประทับร้านอยู่ด้วย”
“ตอนนั้นฉันบังเอิญช่วยหมอคนหนึ่งไว้ เขาจึงถ่ายทอดเข็มสิบสามเส้นลมปราณตูให้ฉันเพื่อตอบแทนบุญคุณ ฉันคิดว่าหนังสือเล่มนี้ต้องสำคัญและมีคุณค่ามากแน่ ไม่อย่างนั้นหมอคนนั้นคงไม่เก็บรักษาไว้จนถึงทุกวันนี้ ฉันก็เลยเกิดความสนใจหมอจีนและเริ่มศึกษาเรียนรู้”
“ต่อมาฉันถึงรู้ว่าพื้นฐานตัวเองแย่มาก ตอนเด็กเอาแต่เล่น ไม่รู้จักความสำคัญของการเรียน เวลาเรียนก็เอาแต่นอนหลับหรือทำอะไรไม่เข้าท่า แต่พอฉันตั้งใจหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน กลับพบว่าสิ่งที่อ่านผ่านตาสองสามรอบก็แทบจะท่องจำได้หมด บางทีสวรรค์อาจเมตตาฉัน เลยประทานความจำที่ดีแบบนี้ให้ก็ได้”
“ฉันจึงเรียนหมอจีนไปพลาง หยิบตำราเรียนมัธยมปลายกลับมาอ่านไปพลาง ยิ่งอ่านหนังสือมากเท่าไร เป้าหมายของตัวเองก็ยิ่งชัดเจนขึ้น อาจารย์ยังชมว่าฉันมีพรสวรรค์สูงและตั้งใจสอนอย่างจริงจัง ฉันถึงมีความสำเร็จอย่างทุกวันนี้”
“ทุกก้าวที่ฉันเดินมา ล้วนเป็นไปอย่างมั่นคงและจริงจังทั้งนั้น ที่ซู่ลิ่งถังบอกว่าฉันรู้เรื่องการสอบเข้ามหาวิทยาลัยล่วงหน้า ทั้งยังรู้ขอบเขตข้อสอบ เป็นเรื่องเหลวไหลทั้งเพ ฉันแค่ทุ่มเทมากกว่าคนอื่นเท่านั้น ฉันขอให้ผู้ใหญ่ทุกท่านตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียด คืนความบริสุทธิ์ให้ฉันด้วย”