บ่ายสองโมงครึ่ง ลู่หมิงขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าไป
ที่นัดเจอกันคือร้านกาแฟชื่อ "ครึ่งหวาน" บนถนนคนเดิน
ชื่อแบบนี้ฟังก็รู้ว่าเอาไว้ให้คู่รักถ่ายรูปเช็คอิน
หน้าร้านตั้งกระถางลาเวนเดอร์ปลอมสองกระถาง ผนังทาสีพาสเทล หน้าต่างติดสติกเกอร์ตัวอักษรอาร์ต ๆ ว่า "ชีวิตต้องมีพิธีกรรม"
ร้านกาแฟแบบนี้ในอำเภอ คงมีไว้เพื่อดูตัวกันอย่างเดียว
ลู่หมิงไปถึงตอนบ่ายสองห้าสิบ ถึงก่อนสิบนาที
เดินเข้าร้านกวาดตามอง ยังไม่มีใครมา
เขาเลือกที่นั่งริมหน้าต่าง สั่งน้ำมะนาวแก้วละหกหยวน
บ่ายสามโมงห้า มีรถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ซีคลาสสีขาวคันหนึ่งเลี้ยวเข้ามาลานจอดรถ
จอดได้เนี้ยบมาก เลือกช่องที่อยู่ตรงหน้าร้านขายชานมพอดี มองผ่านกระจกก็เห็นตราดาวสามแฉกนั่นเลย
ประตูรถเปิดออก
ขาข้างหนึ่งยื่นออกมาก่อน ใส่กางเกงโยคะรัดรูปสีเทาเข้ม แนบเนื้อเนียนกริบ
แล้วคนก็ลุกขึ้นมา อายุยี่สิบหกยี่สิบเจ็ด สูงเมตรหกสิบสาม ใส่รองเท้าส้นตึกหนาแปดเซนติเมตรทำให้สูงแตะเมตรเจ็ด
ผมทำสีแบบหูข้างหนึ่งย้อมผมซีกซ้ายเป็นสีม่วงสด สะท้อนแสงอาทิตย์
หน้าแต่งจัดเต็ม คิ้วเขียนเรียวยาว อายแชโดว์สีเอิร์ธโทนผสมกลิตเตอร์ ลิปสติกสีแดงสด เวลายิ้มเห็นฟันติดคราบลิปนิดหน่อย
สะพายกระเป๋าโซ่ ยี่ห้ออะไรลู่หมิงไม่รู้จัก แต่ดูความแวววาวของตัวล็อกโลหะแล้วรู้ว่าไม่ถูก