หูขุยคราวนี้ระเบิดอารมณ์จริง ๆ แล้ว
“สามสิบเปอร์เซ็นต์ของกำไร ‘สุทธิ’! กำไร! สุทธิ!”
“ใช่” ลู่หมิงพยักหน้า
หูขุยเงยหน้าขึ้น มองเมิ่งเจ้าหัวแวบหนึ่ง แล้วมองซุนฉางหมิงแวบหนึ่ง ทั้งสองคนไม่พูดอะไร
จู่ ๆ เขาก็หัวเราะออกมา
“ประธานลู่ ผมออกกำไรสุทธิสามสิบเปอร์เซ็นต์ แล้วคุณออกเท่าไหร่?”
“แบบนี้นะ ประธานหู” ลู่หมิงใช้นิ้ววาดวงกลมบนโต๊ะ “สมมติว่ากำไรสุทธิสามสิบเปอร์เซ็นต์ของคุณคือสามล้าน ผมก็ออกเท่ากัน สามล้าน”
“คุณ!” หูขุยอยากสบถด่าแม่
“อย่าเพิ่งร้อนใจ ประธานหู” ลู่หมิงไม่ให้โอกาสเขา “แค่นี้ผมยังเสียเปรียบเลย อย่างที่ผมบอกไปก่อนหน้า บริการทั้งหมดบริษัทหยุนเมิ่งลงทุนเป็นคนทำ คุณแค่นั่งรับผลประโยชน์ ตามเหตุผลผมควรออกน้อยกว่าคุณหนึ่งล้าน แต่ไม่เป็นไร ผมไม่คิดเล็กคิดน้อยเรื่องนี้”
หูขุยหัวเราะทั้งโกรธ “สามล้านของผม กับสามล้านของคุณ มันจะเหมือนกันได้ยังไง?”
“ไม่เหมือนตรงไหน?” ลู่หมิงถามกลับ “ของคุณเป็นเงิน ของผมไม่ใช่เงินหรือไง?”
อกของหูขุยกระเพื่อมขึ้นลงแรง ติดต่อกันหลายครั้ง เขาสูดลมหายใจลึก ๆ ปรับอารมณ์ให้ราบลงบ้าง แล้วถึงพูดว่า “กำไรสุทธิสามสิบเปอร์เซ็นต์ จัดการแบบรวมศูนย์ ให้คุณเป็นคนชี้ขาด บวกกับการตรวจสอบบัญชีการเงิน การประมูลแบบเปิดเผย กลไกการคัดออก ผมเข้าร่วมกลุ่มพันธมิตรนี้แล้ว บริษัทของผมเองยังเป็นของผมอยู่ไหม?”
“แน่นอนว่าเป็นของคุณ” ลู่หมิงพูด “แค่ต้องทำตามกฎ”
“กฎของคุณ”
“กฎของตลาด”
หูขุยวางถ้วยชาลงบนโต๊ะ เสียงเครื่องกระเบื้องกระทบกับพื้นโต๊ะดังหนึ่งครั้ง