“เจอกันที่ไหน?”
“ประธานลู่เป็นคนกำหนดเลย ที่ไหนก็ได้ แค่… อย่าให้ประธานหูรู้ก็พอ”
ลู่หมิงคิดครู่หนึ่ง “ประตูตะวันออกของตึกซินเฉิง คุณเข้ามาจากตรอกด้านหลัง จอดรถให้ห่างหน่อย”
“ได้ อีก 20 นาทีถึง”
วางสาย
ฟางอวี๋นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามมองเขา ตะเกียบค้างกลางอากาศ
หลี่ม่านกับสาว ๆ ก็เงียบลง รู้สึกได้ว่าบรรยากาศแปลกไป
ลู่หมิงลุกขึ้น บอกหลี่ม่านว่า “คืนนี้กลับไปพักก่อน เรื่องพรุ่งนี้อย่างที่บอกไปแล้ว ให้ไปติดต่อเสิ่นหลี”
หลี่ม่านพยักหน้า เรียกสาว ๆ ลุกขึ้น
ฟางอวี๋ลุกตาม
“เฉินจื้อหย่วน?” เธอถาม
“ใช่”
ฟางอวี๋หยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมา “ฉันไปด้วยไหม?”
“ไม่ต้อง คุณกลับไปพักก่อน พรุ่งนี้ยังมีเรื่อง ฉางชิงอุตสาหกรรมไม้ แยกตัวอีก”
ฟางอวี๋ไม่ดึงดัน สะพายกระเป๋าเดินออกไป
ลู่หมิงเรียกบริการขับรถแทน นำรถมายบัคกลับไปที่ตึกซินเฉิง
เขาไม่เปิดไฟ นั่งในห้องทำงานชั้นสองของตัวเอง เปิดม่านไว้ครึ่งหนึ่ง พอมองเห็นปากตรอกทางประตูตะวันออก
สี่ทุ่มสี่สิบ
ฮอนด้า แอคคอร์ด สีเทาเข้มคันหนึ่งค่อย ๆ โผล่ออกมาจากปากตรอก ปิดไฟหน้า จอดชิดขอบทาง
คนขับนั่งอยู่ในรถเกือบสองนาทีก่อนลงจากรถ
เฉินจื้อหย่วนสวมเสื้อกั๊กขนเป็ดสีดำ มือทั้งสองล้วงกระเป๋า มองซ้ายมองขวาแล้วรีบเดินไปที่ประตูตะวันออก
ลู่หมิงลงไปเปิดประตูให้
ทั้งสองขึ้นไปชั้นสอง
ลู่หมิงเปิดโคมไฟตั้งโต๊ะ ห้องทำงานมีแสงสลัว สว่างแค่ตรงโต๊ะทำงาน