บทที่ 1 สาวงามประจำหมู่บ้านอาบน้ำ
(สาวงามประจำหมู่บ้าน สาวสวยพี่สาว คุณครู พยาบาล นักศึกษาสาว... จะปรากฏตัวกันหมด หนังสือเล่มนี้คือของขวัญสำหรับทุกคน
ตัวฉันเองก็เป็นพันธมิตรระยะยาวกับห้องมืด ทุกคนรัดเข็มขัดนิรภัยให้แน่นนะ!!!)
ในค่ำคืนที่ตะเกียงลุกโชน
สาวงามประจำหมู่บ้านจู ลี่น่า กำลังอาบน้ำ
ขาวโพลนไปทั้งตัว
เรือนร่างงดงามของนางช่างสวยเสียจนแทบเป็นฟอง
นอกประตู เฉินฉู่ หนุ่มโง่วัยยี่สิบ กำลังควบม้ากระดาน คุกเข่าบนม้านั่งไม้ยาว หยิบคราดขึ้นมาและตะโกนว่า “จับโจรเฉา! จับโจรเฉา!”
“เฮ้อ...” จู ลี่น่า ถอนหายใจเบาๆ
เมื่อสามปีก่อน ถ้าเฉินฉู่ไม่ช่วยนางไว้ นางคงถูกคนร้ายสวมหน้ากากทำร้ายไปแล้ว แต่ครั้งนั้น เฉินฉู่ก็ถูกตีจนกลายเป็นคนโง่เช่นกัน
พ่อแม่ของเฉินฉู่ไปทำงานที่เมืองใหญ่เพื่อหาเงินรักษาเขา ส่วนนางเพื่อตอบแทนบุญคุณ จึงรับเฉินฉู่มาอยู่ที่บ้านของนาง
ปกตินางทำงานหนักและสกปรกไม่น้อย
ส่วนพ่อของนาง ตอนนี้ยกนางให้หมั้นกับหลี่ต้าเหว่ย ลูกชายผู้ใหญ่บ้าน อีกไม่นานก็จะแต่งงานแล้ว
นางมองออกไปข้างนอกด้วยดวงตางาม ตัดสินใจอย่างหนึ่ง
“พี่...โง่ เข้ามาหน่อยสิ”
“ได้เลย!”
เฉินฉู่เดินเข้ามาอย่างโง่งม
“ลี่น่า พวกเราอาบด้วยกันไหม?”
จู ลี่น่า หน้าแดง
นางลุกขึ้นจากในอ่าง
ขาวโพลนไปทั้งตัว ทำให้เฉินฉู่กลืนน้ำลายดังเอื้อก
“พี่โง่ มานี่...”
จู ลี่น่า มองใบหน้าหล่อเหลาของเฉินฉู่ ถ้าเขาไม่ได้โง่ จะดีแค่ไหน
คู่หมั้นคนนั้น หลี่ต้าเหว่ย สูงไม่ถึงหนึ่งเมตรหก ยังเตี้ยกว่านางอีก
สู้ยกสิ่งล้ำค่าที่สุดให้กับเฉินฉู่เสียดีกว่า
คืนนี้ เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของนาง
“พี่โง่ เธอก็ลงมาอาบน้ำด้วย ถอดเสื้อผ้าก่อน”
“ได้ ข้าถอด”
เฉินฉู่ถอดเสื้อผ้าออกในไม่กี่อึดใจ แล้วลงไปในอ่างอาบน้ำใหญ่
“พี่โง่ ข้าสวยไหม?”
“สวย เจ้าสวยกว่านางแบบอีก แค่ขาวเกินไป แล้วก็...”
“แล้วอะไร?”
จู ลี่น่า ขมวดคิ้ว หรือว่าเธอมีจุดไหนไม่สวย? ทำให้เฉินฉู่ไม่พอใจ?
เฉินฉู่หัวเราะอย่างโง่งม
“แต่ว่าตอนเสี่ยวหมิงเอาคลิปหนังสั้นให้ข้าดู มันมีโมเสกนี่นา ทำไมของเจ้าไม่มีล่ะ?”
“พี่โง่ เจ้านี่น่าโมโหข้าจริงๆ...” จู ลี่น่า ทั้งอายทั้งโกรธ ทิ้งตัวลงในอ้อมอกของเขา
“พี่โง่ ข้ากำลังจะเป็นเมียคนอื่นแล้ว วันนี้ เราเป็นสามีภรรยากันดีไหม?”
“เฮ่ๆ ดี ดี”
จู ลี่น่า ในท่าทางอายๆ
กำลังจะเริ่มต้นอย่างคล่องแคล่ว
ทันใดนั้น เสียงพ่อแม่และผู้ใหญ่บ้านพูดคุยกันดังมาจากข้างนอก
“เสี่ยว น่า อยู่ข้างในหรือเปล่า?”
จู ลี่น่า ตกใจ
ตะโกนว่า “พ่อ พวกท่านอย่าเข้ามา ข้ากำลังอาบน้ำอยู่!”
“อาบน้ำ?”
หลี่ฉางกุ้ย ผู้ใหญ่บ้าน แววตาเป็นประกายส่อเจตนาอันเลวทราม
มองไปทางลูกชายต้าเหว่ย
“ต้าเหว่ยเอ๋ย”
หลี่ต้าเหว่ย สูงหนึ่งเมตรหก เดินเข้ามา
“พวกเจ้าก็ถือว่าเป็นผัวเมียกันแล้ว เมียเจ้ากำลังอาบน้ำ เจ้าเข้าไปช่วยถูหลังให้หน่อย”
จางซิ่วเจวียน แม่ของจู ลี่น่า รีบห้าม
“ผู้ใหญ่บ้าน ทำแบบนี้ไม่ได้นะ!”
“ทำไมจะไม่ได้? สินสอดสองแสนพวกเจ้าก็รับไปแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเจ้าคืนมา?”
จูฉางฟา พ่อของจู ลี่น่า ฉายาจูแก่เซื่องซึม ขี้ขลาดตาขาว
รีบตวาดภรรยาทันที
“สินสอดก็รับแล้ว เสี่ยว น่าก็เป็นคนของเขาแล้ว เขยแก้วเอ๋ย เจ้าเข้าไป นางไม่ได้ลงกลอนประตู”
หลี่ฉางกุ้ย เร่งเร้า “ต้าเหว่ย รีบเข้าไป!”
“อย่าเข้ามา!”
ข้างใน จู ลี่น่า หวาดกลัวเหลือเกิน
พลางหาเสื้อผ้าใส่บนร่าง พลางตวาดออกไปเสียงดัง
หลี่ฉางกุ้ย ข้างนอกหัวเราะ “ก็สาวอายุยี่สิบแล้ว จะอายอะไรกัน เจ้าแก่เซื่องซึมเอ๋ย พวกเราอย่าเป็นดวงไฟแถวนี้เลย ไปดื่มชาที่บ้านข้ากันเถอะ”
“ได้”
จูแก่เซื่องซึมฉุดเมียหน้าตาเต็มไปด้วยความกังวลออกไปข้างนอก
ไม่สนใจเสียงร้องขอความช่วยเหลือของลูกสาวจู ลี่น่า ในห้อง
ประตูรั้วปิด แถมยังลงกลอนอีก
ในห้อง
หลี่ต้าเหว่ย เห็นอ่างอาบน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำ
แล้วก็ เห็นเรียวขาขาวสองข้าง จู ลี่น่า ตัวขาวโพลนทั้งร่าง
นางหลบซ่อนไปมาอย่างตื่นตระหนก
ลูกตาของเขาแทบถลนออกมา
ครืด!
กลืนน้ำลายลงคอ
หลี่ต้าเหว่ย ตื่นเต้นจนมือไม้สั่นไปหมด
“จู ลี่น่า เจ้างดงามยิ่งกว่านางฟ้าบนสวรรค์ ข้ารักเจ้า...”
หลี่ต้าเหว่ย ถอดเสื้อผ้าตัวเอง แล้วกระโจนเข้าใส่จู ลี่น่า
จู ลี่น่า ถูกจับข้อมือขาวผ่องเอาไว้
แม้ว่านางจะสูงกว่าหลี่ต้าเหว่ยถึงครึ่งศีรษะ
แต่กำลังของผู้หญิงย่อมสู้ผู้ชายไม่ได้
นางถูกหลี่ต้าเหว่ย กดล้มลงกับพื้น
จู ลี่น่า สลบไปด้วยความอับอายและโกรธแค้น
มองหญิงงามดุจนางฟ้าตรงหน้า
หลี่ต้าเหว่ย อดใจไม่ไหวอีกต่อไป
“จู ลี่น่า ให้ข้าได้ลิ้มรสของเจ้าอย่างเต็มที่เถิด...”