คืนวันที่ไกล่เกลี่ย ตอนที่กู้เฉิงอันกลับถึงบ้าน หลินซืออวี่นั่งรอเขาอยู่ในห้องนั่งเล่นแล้ว
เห็นได้ชัดว่าเธอรู้เรื่องการไกล่เกลี่ย
บนโต๊ะมีน้ำดื่มเหลืออยู่ครึ่งแก้ว หน้าจอมือถือสว่างขึ้น ค้างอยู่ที่หน้าข้อความที่คุณแม่กู้ส่งมาให้เธอ
หลังจากออกจากห้องไกล่เกลี่ยตอนกลางวัน คุณแม่กู้ก็ยิ่งโมโหมากขึ้น ส่งข้อความเสียงยาวเหยียดหลายข้อความหาหลินซืออวี่
“ตอนนี้เสิ่นหนานซิงนี่ไม่ธรรมดาแล้วนะ ซื้อบ้านหลังใหญ่ จ้างพี่เลี้ยง ยังจะมาแย่งเด็กไปอีก”
“เธอก็เห็นแล้วใช่ไหม เธอก็แค่ไม่อยากให้บ้านสกุลกู้ของเราอยู่เป็นสุข”
“ซืออวี่ ตอนนี้เธอเป็นภรรยาของเฉิงอัน เรื่องนี้เธอจะไม่สนใจไม่ได้นะ”
หลินซืออวี่ฟังจบ รู้สึกแค่ปวดหัว
ตอนกู้เฉิงอันเข้าประตูมา เธอเงยหน้าขึ้น สายตามองผ่านใบหน้าเขาครู่หนึ่ง “การไกล่เกลี่ยเป็นยังไงบ้าง”
มือที่ถอดเสื้อนอกของกู้เฉิงอันชะงักไปเล็กน้อย