คำติชมจากคุณครูโรงเรียนอนุบาลของเซี่ยวเป่ามาเร็วกว่า
เช้าวันถัดมา เสิ่นหนานซิงเพิ่งส่งบันทึกของคุณครูต้าเป่าให้ทนายโจว ก็ได้รับโทรศัพท์จากคุณครูประจำชั้นของเซี่ยวเป่า
“คุณแม่อีเฉิน สะดวกไหมคะ”
หัวใจของเสิ่นหนานซิงเต้นรัว
“สะดวกค่ะ คุณครูพูดมาได้เลย”
น้ำเสียงของคุณครูอ่อนโยนมาก “ก่อนนอนกลางวันวันนี้เด็กน้อยร้องไห้อีกแล้วค่ะ งอแงหาแม่ตลอด พวกเราปลอบอยู่สักพักกว่าจะหลับ ตื่นขึ้นมาก็ถือผ้าห่มผืนเล็กของตัวเองไม่ยอมปล่อย อารมณ์ดูหงอยๆ ไปหน่อย”
เสิ่นหนานซิงกำโทรศัพท์แน่น
“เขามีไข้หรือรู้สึกไม่สบายตัวไหมคะ”
“ไม่มีค่ะ สภาพร่างกายยังดีอยู่ เป็นที่อารมณ์เสียมากกว่า” คุณครูเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง “ช่วงนี้ตอนวาดรูปกับทำกิจกรรมตามมุมต่างๆ เขามักจะเอ่ยถึงบ้านของคุณแม่อยู่เรื่อยเลย เมื่อวานตอนเล่นบล็อกตัวต่อ เขาสร้างห้องสองห้อง ห้องหนึ่งให้พี่ชาย อีกห้องให้ตัวเอง แล้วยังพูดถึงบ้านคุณแม่ที่มีม่านรูปดาวด้วย”