เสิ่นหนานซิงเริ่มเตรียมโต๊ะอาหารวันสุดสัปดาห์อย่างจริงจัง
ไม่ใช่การเตรียมแบบรัดเข็มขัดเหมือนก่อนหน้านี้
ก่อนหน้านี้เวลาทำอาหารให้ลูก เธอต้องคิดคำนวณงบประมาณก่อนเสมอ ซี่โครงหมูแพงไหม เนื้อวัวควรซื้อน้อยลงหน่อยดีหรือเปล่า ผลไม้รอช่วงค่ำลดราคาได้ไหม ปลารอไว้สัปดาห์หน้ากินได้หรือเปล่า
เธอไม่ได้ไม่อยากให้สิ่งดี ๆ กับลูก
เพียงแต่เบื้องหลังเงินทุกหยวน ต่างก็มีช่องโหว่ที่เร่งด่วนกว่ารออยู่
ตอนนี้เธอก็ยังไม่ฟุ่มเฟือย แต่ไม่ถึงกับต้องประหยัดเนื้อทุกชิ้นไว้กินทีหลังอีกต่อไป
เช้าวันเสาร์ เธอไปตลาดสดใกล้หมู่บ้าน
ที่นี่สะอาดกว่าตลาดแถวบ้านเช่าเดิม แผงขายของก็เยอะกว่า เจ้าของร้านขายปลาเลี้ยงปลากะพงไว้ในตู้กระจกใส เจ้าของแผงเนื้อหั่นเนื้อคล่องแคล่ว ผลสตรอว์เบอร์รีที่แผงผลไม้สีแดงสวยมาก
เสิ่นหนานซิงซื้อเนื้อส่วนอก เนื้อติดกระดูกซี่โครง ปลากะพง เนื้อกุ้ง ผักใบเขียว และบลูเบอร์รีหนึ่งกล่อง
เมื่อเดินผ่านร้านดอกไม้ เธอซื้อดอกยิปโซฟิล่าช่อเล็ก ๆ มาอีกหนึ่งช่อ
ไม่ใช่เพื่อใคร
แค่รู้สึกว่าบนโต๊ะอาหารมีดอกไม้จะดูสวยขึ้นนิดหน่อย
กลับถึงบ้าน ต้าเป่ากำลังอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะหนังสือ เซี่ยวเป่านอนคว่ำบนเบาะปูพื้นจัดแถวให้ไดโนเสาร์