วันศุกร์หลังเลิกเรียน เสิ่นหนานซิงไปรับเด็กสองคนตามที่นัดหมาย
ต้าเป่าพอเห็นเธอก็โล่งอกอย่างเห็นได้ชัด
เซี่ยวเป่าตรงไปกว่านั้น แทบจะวิ่งเข้ามากอด
“แม่! ผมเอาไทแรนโนซอรัสกลับมาด้วย!”
เสิ่นหนานซิงย่อตัวลงรับเขา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ไทรเซอราทอปส์รอคอยมันมานานแล้ว”
เซี่ยวเป่าดีใจขึ้นมาทันที
ต้าเป่ายืนอยู่ข้าง ๆ มองดูแม่อุ้มน้องอย่างเงียบ ๆ ในแววตาก็มีความผ่อนคลายเล็กน้อย
ระหว่างกลับบ้านใหม่ เซี่ยวเป่าเล่าเรื่องไดโนเสาร์กลับมารวมตัวกันตลอดทาง
แต่ต้าเป่ากลับเงียบกว่าปกติ
เสิ่นหนานซิงมองเขาผ่านกระจกหลังหลายครั้ง แต่ไม่รีบถาม
เธอรู้ว่าอารมณ์ของต้าเป่าบังคับไม่ได้
ถึงบ้าน เซี่ยวเป่ารีบวิ่งไปที่ตู้ไดโนเสาร์ วางไทแรนโนซอรัสกับไทรเซอราทอปส์ไว้ด้วยกัน
“ในที่สุดพวกนายก็ได้เจอกัน!”
ต้าเป่าวางกระเป๋าหนังสือไว้ที่โต๊ะของตัวเอง แต่กลับไม่หยิบการบ้านออกมาทำเหมือนเคย