ค่ำคืนนี้ เสิ่นหนานซิงตั้งใจต้มซุปหวานให้ตัวเองถ้วยหนึ่งเป็นพิเศษ
พุทราจีน เห็ดหูหนูขาว และถังหยวนอีกสองสามลูก
เธอไม่ได้อยากฉลองอะไรเป็นพิเศษ หรือปลอบใจตัวเองอะไร เพียงแค่รู้สึกว่าคืนนี้ควรกินอะไรร้อน ๆ สักหน่อย
ท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่างค่อย ๆ มืดลง
ห้องนั่งเล่นของห้องชุดเล็กสว่างไสวด้วยแสงไฟโทนอุ่น เงียบสงัด
เธอยกชามนั่งลงที่โต๊ะอาหาร พลันนึกถึงช่วงเวลานานมาแล้ว
ตอนนั้นเธอกับกู้เฉิงอันเพิ่งแต่งงานกัน อาศัยอยู่ในบ้านเก่าที่ยังแต่งไม่เสร็จดี หน้าหนาวในครัวหนาวมาก มือเธอโดนน้ำจนแดง แต่ก็ยังทำให้กู้เฉิงอันกินมื้อดึกเสมอ
กู้เฉิงอันเลิกงานดึก ตอนกลับถึงบ้านก็มักบอกว่าเหนื่อย
เธอก็จะยกซุปร้อน ๆ ไปให้ ถามว่าที่โรงพยาบาลเป็นอย่างไรบ้าง