เช้าวันถัดมา เสิ่นหนานซิงนำเอกสารเพิ่มเติมทั้งหมดไปที่สำนักงานของทนายโจว
เธอแทบไม่ได้นอนทั้งคืน
แต่กลับรู้สึกปลอดโปร่งอย่างประหลาด
ซองเอกสารถูกวางลงบนโต๊ะ และหยิบออกมาทีละฉบับ
บันทึกของครูประจำชั้นต้าเป่า
ผลตอบรับจากโรงเรียนอนุบาลของเซี่ยวเป่า
บันทึกการรับส่งสายของกู้เฉิงอัน
บันทึกของฝ่ายอาคารที่ต้าเป่าเคยมาถึงคอนโดตามลำพัง
บันทึกการแจ้งความกับตำรวจ
บันทึกเสียงด่าทอของคุณแม่กู้
บันทึกที่ต้าเป่าแสดงออกว่าอยากใช้ชีวิตกับแม่
ข้อมูลการพักค้างคืนที่บ้านแม่ของเด็กๆ อย่างสม่ำเสมอ
ทนายโจวอ่านอย่างละเอียดถี่ถ้วน
เธอไม่เอ่ยอะไรในทันที
เสิ่นหนานซิงก็ไม่ได้เร่งร้อน
นานมากทนายโจวถึงเงยหน้าขึ้น
“เราออกจดหมายอย่างเป็นทางการได้แล้ว”
มือของเสิ่นหนานซิงที่วางบนตักกำแน่นขึ้นเล็กน้อย
“จะเขียนเนื้อหาว่าอะไรดี”
ทนายโจวเปิดเอกสารที่จัดเรียงแล้วออกมา ก่อนจะอธิบายขั้นตอนให้ฟังตรงๆ “เรายังไม่ยื่นฟ้องโดยตรงก่อน ขั้นแรก เราจะยื่นข้อเสนอเปลี่ยนแปลงการจัดการชีวิตและสิทธิ์การเลี้ยงดูเด็กอย่างเป็นทางการผ่านจดหมายทนาย ประเด็นหลักๆ มีดังต่อไปนี้: หลังจากบิดาแต่งงานใหม่ สภาพแวดล้อมครอบครัวเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่; อารมณ์ การเรียน และความปลอดภัยของเด็กช่วงนี้มีภาวะแปรปรวนชัดเจน; มารดามีที่อยู่อาศัยที่มั่นคง ความสามารถทางการเงิน และเงื่อนไขในการดูแล; เรียกร้องให้ทั้งสองฝ่ายยึดประโยชน์ของเด็กเป็นหลัก มาเจรจาต่อรองเรื่องการเลี้ยงดูและตารางเยี่ยมเยียนใหม่”
