เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นหนานซิงตื่นแต่เช้ามาก
เธอนอนไม่ค่อยหลับ
ในฝันมีคนมาเคาะประตูตลอด
บางทีก็เป็นคุณแม่ของเธอ บางทีก็เป็นคุณพ่อ บางทีก็เปลี่ยนเป็นประตูบานเก่าที่บ้านสกุลกู้ เธอยืนอยู่ข้างใน มือกอดเด็กสองคนไว้ คนข้างนอกตะโกนเรียกชื่อเธอไม่หยุด ถามว่าทำไมเธอถึงไม่รู้จักคิด ทำไมถึงหย่า ทำไมถึงใช้ชีวิตให้มันเป็นแบบนี้
ตื่นขึ้นมา ฟ้ายังไม่สาง
เสิ่นหนานซิงนอนอยู่บนเตียง จ้องเพดานอยู่หลายนาที
แล้วเธอก็ลุกขึ้นนั่ง
วันนี้ปล่อยให้อารมณ์พวกนี้มาฉุดรั้งไม่ได้
ต้าเป่ากับเซี่ยวเป่าจะมา
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้รับอนุญาตให้นอนกลางวันที่บ้านเธอ
ถึงจะเป็นแค่นอนกลางวัน ไม่ใช่ค้างคืน
ถึงตอนกลางคืนก็ยังต้องกลับบ้านสกุลกู้
แต่สำหรับเสิ่นหนานซิง นี่ก็เป็นก้าวเล็ก ๆ ที่สำคัญมากก้าวหนึ่งแล้ว
เธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เริ่มเตรียมข้าวกลางวัน
ต้าเป่าชอบกินซี่โครงหมูตุ๋นมะเขือเทศ แต่ต้องไม่เปรี้ยวเกินไป
เซี่ยวเป่าชอบไข่ตุ๋น ใส่กุ้งลงไปหน่อย