เสียงเครื่องยนต์คำราม
รถสปอร์ตพาน้องชายและพี่สาวตระกูลตู้กับเฟยเอ๋อร์หายลับไปจากสายตาของเฉินจี้ในพริบตา
สถานการณ์เร่งด่วน แผนเดิมที่ทั้งสามคนจะเข้าสู่เขตแดนพร้อมกันจึงไม่อาจเป็นจริงได้อีก
เฉินจี้หลับตาลง ลมหายใจหนักหน่วง เขาไม่เข้าใจเลยว่า.....
เหตุใดช่วงห่างระหว่างการเข้าสู่เขตแดนแต่ละครั้งของตนจึงสั้นถึงเพียงนี้
เรื่องนี้อธิบายด้วยคำว่าโชคร้ายธรรมดาไม่ได้แล้ว
มันกลับคล้ายกับว่าเขตแดนกำลังมุ่งเป้ามาที่เฉินจี้
หรือจะพูดให้ถูกก็คือ กำลังจับตาดูเขาเป็นพิเศษ
คลื่นในแม่น้ำขอบเขตเริ่มปั่นป่วน แรงดูดแผ่วเบาแผ่ซ่านออกมา ราวกับกำลังเร่งเฉินจี้
เขาทอดสายตาลงไปทางเชิงเขาอย่างลึกล้ำ ก่อนก้าวเข้าไปในกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวกลางอากาศ......
......
“เร็วเข้า ดูซิว่ามีผู้มาใหม่ไหม!”
“ขอพระเจ้าคุ้มครอง ขอให้เขตแดนคราวนี้ไม่เกินระดับบี!”
“พี่สามเขา.....”
เสียงอึกทึกครึกโครมดังระงม ดึงเฉินจี้กลับสู่ความเป็นจริงในทันที
เขาลืมตาขึ้น ตั้งใจจะสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ แต่แล้วดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นฉับพลัน!
เขตแดนคราวนี้.....
มีคนมากเกินไปแล้ว!
เบื้องหน้าเป็นลานวงแหวนกว้างใหญ่แห่งหนึ่ง
ใต้แสงไฟสีแดงฉาน ผนังโค้งขนาดมหึมาล้อมรอบพื้นที่ไว้ ผนังเต็มไปด้วยคราบเลือดขนาดใหญ่
บริเวณตรงกลางมืดสนิท เลือนรางคล้ายมีเสาขนาดยักษ์ตั้งอยู่
เฉินจี้ยืนอยู่ใกล้ผนัง ใจพลันกระตุกวูบ
เมื่อกวาดตามองไปทั่วลาน เขาพบว่ามีผู้เข้าสู่เขตแดนอย่างน้อย 20 คน!
ทำไมถึงมีคนมากขนาดนี้?
เขตแดนสองครั้งก่อนหน้าส่วนใหญ่เป็นรูปแบบทีม จำนวนเพื่อนร่วมทีมไม่เคยเกินสิบคน
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อดูจากสีหน้าท่าทางของคนเหล่านี้ เกือบเก้าในสิบล้วนเป็นคนมีประสบการณ์
แต่ก็มีบางคนที่สีหน้างุนงง ถึงขั้นตะโกนโหวกเหวก ดูท่าจะเป็นผู้มาใหม่ที่เพิ่งเข้าสู่เขตแดน
เฉินจี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากกระทู้ในแม่น้ำขอบเขต ระดับของเขตแดนคราวนี้น่าจะไม่เกินระดับบี