เมืองเทียนไห่ ถนนด่วนสายตะวันออก-ตะวันตก
ป้ายทะเบียนรถสปอร์ตสีเงินถูกป้ายทะเบียนอีกแผ่นบดบังอย่างเงียบเชียบ
เฉินจี้หยิบชิปเดิมพันบนแผงหน้าปัดขึ้นมา ตัวเลขบนนั้นลดจาก 4000 เหลือ 2000 แล้ว ตอนนี้คงที่ ไม่เปลี่ยนแปลงอีก
เขาพลิกชิปดู ด้านหลังก็มีตัวเลขเดียวกัน จึงอดสงสัยไม่ได้
“ใช้ในโลกจริงได้ด้วยเหรอ?”
ตู้ทิงเฟิงจับพวงมาลัยด้วยมือข้างเดียว เหลือบมองชิปเดิมพันแล้วจึงตอบ
“ทักษะใช้ไม่ได้ แต่ความสามารถติดตัวใช้ได้”
เขาครุ่นคิด ก่อนอธิบายให้เฉินจี้ฟังต่อ
“สิ่งของที่พวกเรานำออกมาจากเขตแดน เรียกรวม ๆ ว่า 【วัตถุอาถรรพ์】”
“ถึงจะนำออกมาได้ แต่วัตถุอาถรรพ์หลายชิ้นก็ใช้ในโลกจริงไม่ได้ เพราะมีทักษะอยู่เพียงอย่างเดียว ซึ่งใช้ได้เฉพาะในเขตแดนเท่านั้น”
เขาพยักพเยิดไปทางเฉินจี้ “แต่ก็มีวัตถุอาถรรพ์ส่วนน้อยที่มีคุณสมบัติติดตัวมาตั้งแต่กำเนิด อย่างชิปเดิมพันเหรียญนี้”
“แล้วก็ปากกาหมึกซึมของคุณด้วย...”
เฉินจี้พยักหน้า ล้วงปากกาหมึกซึมออกจากกระเป๋า วางไว้ข้างชิปเดิมพัน
ตอนเผชิญหน้ากับถังฉิน ปากกาด้ามนี้นิ่งสนิท ราวกับตายไปแล้ว
แต่ตอนนี้มันกลับสั่นไหวไม่หยุด ดูกระฉับกระเฉงอย่างยิ่ง
“ถ้าอย่างนั้น...” เฉินจี้นึกถึงตัวอักษรที่ปากกาเขียนไว้ตอนอยู่ในแม่น้ำขอบเขต “ความสามารถติดตัวของปากกาก็คือการเตือนล่วงหน้าก่อนตาย 10 วินาทีสินะ”
“อืม”
ตู้ทิงเฟิงรับคำสั้น ๆ เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็อธิบายความสามารถติดตัวของชิปเดิมพันให้ฟังคร่าว ๆ
“มูลค่าบนชิปมี 2000 เป็นฐาน ยิ่งตัวเลขสูง ค่าความโชคดีของผมก็ยิ่งสูง”