หน้าลิฟต์ ศพของอู๋จงไห่ที่ถูกประตูตัดศีรษะยังคงมีเลือดไหลทะลักออกมาไม่ขาดสาย
สิ่งที่อยู่หลังประตูคืออะไร คำตอบนั้นชัดเจนอยู่แล้ว
......ผี
ผีตนนั้นที่ฆ่าอู๋จงไห่!
บริเวณหน้าลิฟต์เงียบจนแทบได้ยินเสียงเข็มตก หยวนหยวนยกมือปิดปากแน่น ร่างทั้งร่างสั่นเทา ในดวงตาที่มีน้ำตาไหลพรากเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด!
ทุกคนไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย กลัวว่าผีจะพังประตูออกมาจากลิฟต์!
ร่างของเฉินจี้แข็งทื่อ เขาอยู่ใกล้ที่สุด จึงได้ยินเสียงบางอย่างที่คนอื่นไม่ได้ยิน
กึก ๆ กึก ๆ......
เป็นเสียงหัวเราะคิกคักแผ่วเบาจนแทบจับไม่ได้ แต่ยังทำให้ขนลุกซู่!
มันแวบผ่านไปตรงจุดห่างจากเขาเพียงไม่กี่เซนติเมตร อีกฟากของประตูลิฟต์
จู่ ๆ มือขาวนวลข้างหนึ่งก็ยื่นมาจากด้านหลังเขา เป็นเฟยเอ๋อร์
เธอคว้าไหล่เฉินจี้ไว้แน่น ออกแรงมหาศาลกระชากเขากลับมาจากข้างประตูลิฟต์
ทั้งสองสบตากัน เฟยเอ๋อร์มีสีหน้าสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด ก่อนจะเอียงศีรษะไปด้านหลังเล็กน้อย
ตอนนั้นเองเฉินจี้ถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเหงื่อท่วมทั้งร่างแล้ว
เขาหันกลับไปมอง เห็นว่าทุกคนเกือบจะถอยเข้าไปในโถงทางเดินอย่างเงียบเชียบกันหมด จวงรุ่ยกับมู่หรงฉิงก็หายไปนานแล้ว
เหลือเพียงเขากับเฟยเอ๋อร์ที่ยังยืนอยู่หน้าลิฟต์ ส่วนจั่วซื่อหมิงยืนอยู่หน้าประตูกันไฟ กวักมือเรียกทั้งสองอย่างร้อนใจ
ทั้งสามถอยกลับเข้าไปในโถงบันไดอย่างเงียบ ๆ แล้วปิดประตูกันไฟที่เชื่อมกับบริเวณลิฟต์ไว้
พวกเขาลงไปถึงฐานที่มั่นห้อง 403 มู่หรงฉิงที่หายตัวไปก่อนหน้านี้กำลังยืนอยู่ในห้องนั่งเล่น สีหน้าตึงเครียด