ครึ่งชั่วโมงให้หลัง หวังอวี่จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ สูดกลิ่นหอมเข้าไปเฮือกใหญ่
เขาไม่คิดเลยว่าผู้หญิงสวยที่ปกติวางตัวสูงส่ง คอยเรียกใช้หวังอวี่อยู่ตลอด
เมื่อกี้จะอ่อนน้อมถ่อมตนได้ถึงเพียงนั้น
นั่นทำให้หวังอวี่รู้สึกถึงความเหนือกว่าอย่างมหาศาล
ถ้าเธอเป็นแฟนของเขาได้ก็คงดี...
เถียนฮุ่ยโอบแขนหวังอวี่ ริมฝีปากแดงเอ่ยอ้อนวอน "จะปล่อยฉันได้หรือยัง?"
หวังอวี่หัวเราะ "หัวหน้าเถียนฮุ่ย เมื่อกี้คุณเองที่รั้งฉันไว้ไม่ให้ไป ฉันก็ยังจะเกลี้ยกล่อมคุณดี ๆ ว่าอย่าทำเรื่องโง่เลย"
"แต่คุณไม่ยอมฟังฉันพูดเลยนี่"
"แต่คุณวางใจเถอะ ตราบใดที่คุณไม่ทำให้ฉันหงุดหงิด เรื่องเมื่อกี้ก็จะไม่มีวันรั่วไหลออกไป"
ได้ยินคำนั้น หัวใจของเถียนฮุ่ยก็ดิ่งวูบลงในพริบตา!
นี่หมายความว่า เธอจะถูกหวังอวี่กำความลับไว้ในมือตลอดไป
"แต่ว่า"
หวังอวี่วกน้ำเสียงกลับมานั่งบนเก้าอี้ทำงานของเถียนฮุ่ย
"เรามาคุยเรื่องข้อแลกเปลี่ยนกันดีกว่า ถ้าคุณทำสำเร็จ ฉันจะพิจารณาลบบันทึกเสียงให้"
"อะ...อะไรเหรอ?"
เถียนฮุ่ยเหมือนจับฟางเส้นสุดท้ายได้ รีบถามขึ้น
หวังอวี่ยื่นนิ้วชี้เคาะลงบนโต๊ะ "จางหมิงเกลียดฉันมาก เป็นภัยคุกคามตัวใหญ่ของฉันในบริษัท"
"ดังนั้นฉันอยากให้คุณหาโอกาสช่วยฉัน ดึงจางหมิงลงจากตำแหน่งรองผู้จัดการแผนกรักษาความปลอดภัย"
ดวงตางามของเถียนฮุ่ยเบิกกว้างทันที
เธอไม่คิดว่าหวังอวี่จะโหดได้ขนาดนี้
"ฉันรู้สึกว่าคุณเปลี่ยนไป" เถียนฮุ่ยเอ่ยเสียงเบา
หวังอวี่หัวเราะเย็นชา "ที่ฉันเปลี่ยนไป ก็ไม่ใช่เพราะพวกคุณบีบให้เป็นงั้นเหรอ"
"ตอบฉันมา จะช่วยฉันไหม"
เถียนฮุ่ยสูดลมหายใจ อกกระเพื่อม "ความลับอยู่ในมือคุณ ฉันคงไม่มีทางเลือกแล้วล่ะ"
หวังอวี่ชำเลืองมองเธอ แล้วยิ้มบาง "คุณฉลาดมาก งั้นก็รีบจัดการบรรจุให้ฉันโดยด่วน"
"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ในบริษัท เรายังคงเป็นหัวหน้ากับลูกน้องเหมือนเดิม"
"แต่ในห้องทำงานคุณนี่ ฉันจะเป็นเจ้านายคุณ เข้าใจไหม?"
เมื่อได้ยิน ร่างของเถียนฮุ่ยก็สั่นเทา ภายในใจเต็มไปด้วยความอัปยศและโกรธแค้น
แต่ว่า เธอก็เป็นผู้หญิงที่ฉลาด
ในใจเริ่มวางแผนหาทางทำให้หวังอวี่ตายใจ ก่อนหาโอกาสฉกมือถือของหวังอวี่มาให้ได้!
พอบันทึกเสียงถูกทำลายหมดแล้ว เธอก็จะกลับมาควบคุมหวังอวี่ได้อีกครั้ง
ถึงตอนนั้น!
แค้นนี้ต้องชำระ!
โกรธนี้ต้องสะสาง!
แต่ตอนนี้ เธอได้แต่ยอมอ่อนข้อชั่วคราว แสร้งทำท่าประจบพยักหน้า "เข้ะ...เข้าใจ"
"ดีมาก"
หวังอวี่ยิ้มอย่างพอใจ แล้วเดินออกจากห้องทำงานของเถียนฮุ่ย
ห้านาทีต่อมา เถียนฮุ่ยในฐานะหัวหน้า ก็ประกาศเรื่องการบรรจุของหวังอวี่
การบรรจุ เป็นที่สิ้นสุด!
แม้หวังอวี่จะเตรียมใจมาล่วงหน้า แต่ตอนที่เห็นชื่อตัวเองปรากฏอยู่ในรายชื่อพนักงานประจำ
ก็อดไม่ได้ที่รู้สึกใจสั่น กำหมัดแน่น
ทุ่มเทมาเกือบครึ่งปี ในที่สุดก็สมหวัง
แบบนี้ เขาซึ่งเป็นคนบ้านนอกมาจากชนบท
ก็มีกำลังใจพอจะหยั่งราก สร้างตัวในนครใหญ่และองค์กรใหญ่แห่งนี้ได้แล้ว
แต่ทว่า ภายในใจของเขาก็ซับซ้อนขึ้นมาก
ตอนนี้เองก็ได้ตระหนักถึงการแข่งขันอันโหดร้ายในโลกของบริษัท
การไต่เต้าในที่ทำงาน นอกจากความพยายามของตัวเองแล้ว ก็ต้องรู้จักใช้วิธี
ต่อให้ต้องใช้ทุกวิถีทางก็ตาม!
เมื่อกี้ถ้าตัวเองไม่ได้เปิดบันทึกเสียงไว้ล่วงหน้า
ตอนนี้คงเป็นฝ่ายร้องไห้เอง
"หรือว่า เมื่อคืนนี้ฉันกับหลินไนเซียง... ได้อาศัยบารมีสาวสวยรวยทรัพย์ของเธอ?"
หวังอวี่นึกถึงบุญที่หล่นทับเมื่อคืนนี้ ก็อดทอดถอนใจไม่ได้
เขาเคยได้ยินผู้เฒ่าในหมู่บ้านพูดบ่อยว่า คนรวยจะมีสิริมงคลติดตัว
ถ้าได้เกาะบารมีของพวกเขาก็จะโชคดี ดูท่าคำพูดนี้คงมีมูลอยู่บ้าง
ตอนนี้ฉันบรรจุแล้ว อดีตแฟนหลี่จิ้งอี๋จะรู้สึกยังไงกันนะ?
คงเสียใจมากที่หักหลังฉัน?
ตอนนี้เริ่มอยากรู้ปฏิกิริยาของเธอบ้างแล้ว
ระหว่างที่หวังอวี่กำลังครุ่นคิด
นักศึกษาฝึกงานสาวสวยนามสวี่หว่านถิง กลับทำสีหน้าย่ำแย่ลงทันที
ฝ่ายขายเดือนนี้มีโควตาบรรจุเพียงหนึ่งเดียว!
และเถียนฮุ่ยก็เคยบอกใบ้กับเธอว่า โควตานี้ถูกจองไว้ให้เธอแล้ว แค่ทำตามขั้นตอนก็จบ!
แต่ตอนนี้ โควตากลับถูกหวังอวี่แย่งไป!
ทำไมกัน?!
หวังอวี่น่ะ ทั้งเส้นสายก็ไม่มี การศึกษาเทียบกับตัวเองก็ไม่ได้!
ทำไมเขาถึงได้โควตาบรรจุ!
ความผิดหวังและโกรธแค้นถาโถมท่วมท้นสวี่หว่านถิงขึ้นมาทันที
หวังอวี่เองก็รู้สึกถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นศัตรูของสวี่หว่านถิง!
แต่โลกของบริษัทมันก็โหดร้ายแบบนี้ มีหลุมเดียวก็ลงได้คนเดียว
เขาขึ้นมา ก็แปลว่ามีคนต้องถูกผลักตก
มาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ไม่มีวันจะยอมถอยให้ใคร
พูดกันตรงๆ เพื่อนร่วมงานก็คือคู่แข่ง เป็นศัตรูที่มีโอกาสกลายเป็นจริงได้เสมอ!
แล้วงานบรรจุนี้ ก็เป็นสิ่งที่เขาสมควรได้รับ แถมยังได้มาเพราะเสี่ยงใหญ่เข้าฝ่าเอา
หวังอวี่จึงดึงสายตากลับ หมุนตัวไปยังห้องน้ำชาเพื่อหาน้ำดื่ม
คาดไม่ถึงว่าสวี่หว่านถิงจะลุกพรวด กระทืบส้นสูงขาเรียวเดินตามมาติดๆ อย่างหัวเสีย!
เพื่อนร่วมงานคนอื่นสบตากัน แววตาจับจ้องราวกับจะดูงิ้ว
จากการที่คบหามาหลายเดือน พวกเขารู้ว่าสวี่หว่านถิงไม่ใช่คนที่จะยอมง่ายๆ
ภายในห้องน้ำชา
"มีอะไร?"
หวังอวี่มองสวี่หว่านถิงที่ตามมาติดๆ อดขมวดคิ้วไม่ได้
สวี่หว่านถิงถามด้วยความเดือดดาล "หวังอวี่ นายใช้วิธีอะไรกันแน่ ถึงได้แย่งโควตาบรรจุที่เป็นของฉันไป!"
หวังอวี่อดขำไมได้ "ผมมาทำงานที่บริษัทครึ่งปีแล้ว มาก่อนคุณอีก ผมได้บรรจุ มันก็สมเหตุสมผลแล้วไม่ใช่เหรอ?"
สวี่หว่านถิงทำเสียงเฮอะ "หุบปาก! นายเป็นพวกจบป.ตรีธรรมดา จะมาเทียบกับฉันที่จบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังระดับหัวกะทิ 985 ได้ยังไง!"
"สารภาพมาซะดีๆ!!"
สวี่หว่านถิงยิ่งพูดยิ่งโมโห ผลักหวังอวี่เต็มแรงทันที
หวังอวี่แววตาวาวเย็น นึกในใจว่าผู้หญิงนี่ช่างหาเรื่องได้เก่งจริง!
ยังไม่ทันจบ สวี่หว่านถิงยังพยายามจะแย่งมือถือหวังอวี่ไปเปิดดูอีก
หวังอวี่จะยอมให้เธอสมหวังได้ยังไง!
มือถือของเขามีเรื่องลับอยู่มากจริงๆ!
แถมยังมีบันทึกเสียงที่เถียนฮุ่ยเอาใจและอ้อนวอนเขาอยู่!
ที่สำคัญสุด ข้างในยังมีรูปถ่ายสัญญาของหลินไนเซียงอีก!
นี่คือไพ่ตายที่ทำให้เขาหยั่งรากในกลุ่มบริษัทติ่งเซิ่งได้!
สวี่หว่านถิงพอเห็นว่าแย่งมือถือหวังอวี่ไม่ได้ เลยจัดการฉีกถุงน่องตัวเองให้ขาดเป็นทาง
ผิวต้นขาขาวเนียนพลันเผยออกมาในบัดดล
จากนั้นเธอก็แนบร่างเซ็กซี่ชิดกับหวังอวี่!
"บอกความจริงมา ไม่งั้นฉันจะร้องว่าเธอลวนลามฉันแล้วนะ!"
วินาทีนั้นเอง ประตูห้องน้ำชาก็ถูกผลักออกจากด้านนอก
หัวหน้าเถียนฮุ่ยเดินเข้ามา แล้วถามอย่างเดือดดาล "พวกเธอทำอะไรกัน?"
หวังอวี่เห็นเป็นเถียนฮุ่ย สายตาก็เปี่ยมไปด้วยความหมาย
กลับเป็นสวี่หว่านถิงที่ออกอาการลนลาน แต่ก็ยังดันทุรังปรักปรำ "หัวหน้าเถียน หวังอวี่พยายามจะลวนลามฉัน!"
เถียนฮุ่ยมองดูขาเธอแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยเรียบๆ "เรื่องเมื่อกี้นี้ ฉันได้ยินหมดแล้ว"
"หว่านถิง โอกาสบรรจุของเธอแค่เลื่อนออกไปหนึ่งเดือน ไม่ต้องไปกลั่นแกล้งหวังอวี่หรอก"
"เห็นแก่ที่เธอทำงานหนัก ทุ่มเทให้บริษัท ครั้งนี้ฉันจะยกโทษให้ อย่าให้มีครั้งหน้า!"
ได้ยินดังนั้น สีหน้าสวี่หว่านถิงก็ซับซ้อนขึ้นมาก
เธอรู้สึกได้ว่า ท่าทีของเถียนฮุ่ยที่มีต่อหวังอวี่ เหมือนจะเปลี่ยนไปมาก!
สายตาเฉียบขาดแบบนั้นก็หายไปด้วย
ด้วยเหตุนี้ ในใจของสวี่หว่านถิงก็ยิ่งอยากรู้เข้าไปใหญ่
แต่เธอก็ตัดสินใจรอดูท่าทีก่อน ตอนหมุนตัวเดินจากไปก็จ้องเขม็งใส่หวังอวี่
เหมือนจะบอกว่า หวังอวี่! แกคอยดูเถอะ!
ฉันจะสืบเรื่องนี้ให้รู้แน่ ข้าวของของฉันมันไม่ได้แย่งกันง่ายๆ หรอก!
หวังอวี่เพียงยิ้มเย็น
ฉันไม่กลัวแม้กระทั่งหวังฮุ่ย จางหมิง ยังจะมากลัวแก?
เห็นเถียนฮุ่ยเอ่ยเสียงต่ำ "การได้บรรจุของนายน่ะไปแตะจานข้าวคนจำนวนมาก โดยเฉพาะผู้หญิงน่ะอาฆาตแรง"
"พวกเธอจะคิดทุกวิถีทาง เพื่อให้ได้สิ่งที่พวกเธอต้องการ"
หวังอวี่ยิ้มบาง "แล้วคุณล่ะ คิดจะฉวยมือถือผมไปลบบันทึกเสียงเหมือนกันใช่ไหม?"
ประกายตางามของเถียนฮุ่ยมีแววตื่นตระหนก
คิดในใจว่าหวังอวี่นี่ไม่ธรรมดาจริงๆ
ตอนนั้นเอง มีคนมาด้านนอก
ผู้จัดการแผนกรักษาความปลอดภัย จางหมิง!
พอเข้ามาก็ล็อคประตูห้องน้ำชา
แล้วถามเถียนฮุ่ยอย่างเดือดดาล "ผมให้คุณไล่หวังอวี่ออกไม่ใช่เหรอ ทำไมยังกลับให้เขาบรรจุอีก?"
เถียนฮุ่ยแสร้งทำเป็นจนใจ ชำเลืองไปทางหวังอวี่ที่อยู่ข้างๆ "คงเป็นเพราะผู้บริหารระดับบนเห็นว่าเขาฝึกงานมาครึ่งปีแล้วยังไม่ได้บรรจุ เลยสงสารเขามั้ง"
"เรื่องนี้ ฉันเปลี่ยนมันไม่ได้"
ได้ฟังดังนั้น จางหมิงก็กัดฟันกรอด คิดว่าผู้บริหารระดับบนสมองน้ำเข้า
เขาเพ่งไปที่หวังอวี่ "ไอ้บ้านนอก ถึงแกจะบรรจุแล้วมันยังไง ฉันมีร้อยวิธีจัดการแกได้!"
หวังอวี่หัวเราะเย็น หน้าตาท้าทายเต็มที่ "งั้นผมรอดูครับ แต่ก่อนหน้านั้น คุณลองคิดก่อนเถอะ ว่าจะกู้แฟนที่เต้นรำของคุณคืนมายังไง!"
"ตามจีบมาเป็นปีกว่าเพิ่งตกลง ยังไม่ทันได้จับมือก็โดนผมป่วนซะแล้ว คุณคงหงุดหงิดน่าดูเลยนะครับ"
เมื่อได้ยินคำท้าทายของหวังอวี่ จางหมิงก็เดือดเลือดขึ้นหน้าพลุ่งพล่าน "กล้าดียังไงมาพูดเรื่องนี้?"
แม่คุณตาย!
ว่าแล้วจางหมิงก็ง้างหมัดใหญ่ หมายจะพุ่งเข้าใส่หน้าหวังอวี่!
หมัดอันเกรี้ยวกราดของจางหมิงพุ่งเข้าหาหน้าหวังอวี่ในบัดดล!
เขาในฐานะผู้จัดการแผนกรักษาความปลอดภัย แขนโตพุงพลุ้ย
ถ้าหวังอวี่กินหมัดนี้เข้าไป คงแย่แน่!
"หวังอวี่ระวัง!" เถียนฮุ่ยคาดไม่ถึงว่าจางหมิงจะลงมือทำร้ายหวังอวี่กะทันหัน
ตกใจจนหน้าถอดสี!
เธอไม่ได้ห่วงหวังอวี่จริงหรอก แต่กลัวว่าเรื่องจะบานปลาย
ถึงตอนนั้น พวกเขาทั้งสามคนที่นี่ ต้องถูกไล่ออกหมดแน่
คือสถานการณ์ที่ต้องพังกันไปทั้งสามฝ่าย!