หลังจากทั้งคู่ปิดไมค์ใส่กัน ถู่ถู่เป่าเป้ยก็เอาแต่ทำตัวน่ารักในไลฟ์เพื่อเรียกร้องคะแนน
พวกพี่เสือเทพฝั่งหลินเป่ยเป่ยถึงจะไม่ได้ยินเสียง แต่ก็ยังเห็นภาพอยู่
ถู่ถู่เป่าเป้ยเบิกตาโตพริบพริบ ป่องแก้ม ยู่ปาก พยายามทำตัวน่ารักสุดชีวิต
ด้านหลินเป่ยเป่ยเองก็ทุ่มเทสุดตัวเหมือนกัน เพื่อไม่ให้ต้องกินวาซาบิ
เธอเต้นท่าเต้นยั่วยวนที่ฮวาจิ่วหนงเคยเต้นไปหลายท่า
แต่เธอไม่ได้เต้นออกมาแบบตั้งใจเอาใจผู้ชายด้วยความเย้ายวนต่ำ ๆ ทราม ๆ อย่างฮวาจิ่วหนง
ลึก ๆ แล้ว เธอไม่ได้คิดว่าตัวเองคือของเล่นเอาใจคนอื่น เพราะฉะนั้นท่าเต้นที่ออกมาจึงไม่มีทางต่ำทราม ทุกอิริยาบถแผ่เสน่ห์สูงส่งชวนหลงใหล เป็นเสน่ห์เฉพาะตัวของเธอเอง
ทำให้คนดูแล้วใจเต้นง่ายกว่า เกิดแรงอยากพิชิตมากกว่า
ในไลฟ์ของถู่ถู่เป่าเป้ย
ทุกคนมองท่าเต้นอันน่าหลงใหลของสาวสวยฝั่งตรงข้าม แต่ไม่ได้ยินเสียงเพลง ใจสั่นอดใจไม่ไหว
【ถู่ถู่ เดี๋ยวฉันขอแวบไปฝั่งนั้นก่อนนะ คืนนี้ไม่ต้องรอฉันแล้ว】
【ทุกคนครับ ฝากบอกถู่ถู่ด้วยว่าผมตายอยู่ข้างนอกนะ】
【ถู่ถู่ ฉันว่าฝั่งนั้นเต้นมีปัญหา ฉันขอไปแนะนำเดี๋ยวกลับมา】
【ความน่ารักเทียบกับความเซ็กซี่แล้วสู้ไม่ได้เลยนะเนี่ย ขนาดฉันเป็นผู้หญิงยังน้ำลายสอเลย】
【ขอโทษนะถู่ถู่เป่าเป้ย ขออนุญาตทรยศเธอแป๊บหนึ่ง!】
ถู่ถู่เป่าเป้ยมองคอมเมนต์บนจอแชท ทำปากยื่น เสียงที่ตั้งใจดัดให้แบ๊วถึงกับเพี้ยนเล็กน้อย: “ห้ามไปนะ! นี่พวกคุณเป็นอะไรกัน! ไม่ใช่บอกว่าจะสนับสนุนฉันตลอดไปไง!”
ถู่ถู่เป่าเป้ยเห็นจำนวนคนจากห้าร้อยกว่าเหลือแค่ร้อยกว่า ในใจบอกไม่ถูกเลยว่าสิ้นหวังขนาดไหน
ตอนนี้เวลาพีเคยังเหลืออีก 1 นาที พี่เสือเทพฝั่งนั้นก็ไม่ย้ายมาแถมยังไม่เห็นเขาให้ของขวัญสาวสวยคนนั้นเลยหรือแม้แต่ของขวัญในไลฟ์สาวสวยคนนั้นยังน้อยกว่าของเธอด้วยซ้ำ
แปลว่าความนิยมของสาวสวยฝั่งนั้นก็ไม่ได้ดีมาก
หลินเป่ยเป่ยเองก็ใจเต้นไม่เป็นจังหวะเหมือนกัน เต้นเสร็จเธอเช็ดเหงื่อที่มุมหน้าผากเบา ๆ แล้วยิ้มพูด: “พวกคุณอยากเห็นฉันกินวาซาบิถึงขนาดนั้นเลยเหรอ? ถ้าเป็นฮวาจิ่วหนง พวกคุณคงไม่舍得ให้เธอกินใช่ไหม?”
หลินเป่ยเป่ยไม่รู้จริง ๆ ว่าคนดูออนไลน์ในไลฟ์ไม่ได้ไม่อยากให้ของขวัญเธอ แต่เป็นเพราะหลินเป่ยเป่ยเต้นได้ดูดีเกินไปจนทุกคนดูเพลินลืมเรื่องพีเคไปสนิท!
【AAAวัสดุก่อสร้างพี่หวัง มอบดอกกุหลาบ ×1】
【เจี่ยฟู่กุ้ย มอบหัวใจ ×10】
【รักจิ่วจิ่วที่สุด มอบรถสปอร์ต ×1】
【รักจิ่วจิ่วที่สุด มอบรถสปอร์ต ×1】
รักจิ่วจิ่วที่สุด:【ฉันไม่ได้ให้เพราะเห็นแก่หน้าเธอนะ ฉันให้เพราะเห็นแก่ฮวาจิ่วหนง】
หลินเป่ยเป่ยเผยรอยยิ้มอ่อนโยน รู้แล้ว ๆ ทั้งหมดนั่นให้จิ่วจิ่วทั้งนั้น
ใช้ชื่อว่ารักจิ่วจิ่วที่สุด แต่กลับทรยศจิ่วจิ่ว แถมยังต้องหาเหตุผลมาให้ตัวเองอีก
พวกเพลย์บอย
ถึงเธอจะอยากหากินทางนี้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เธออดวิจารณ์ในใจไม่ได้
เจี่ยฟู่กุ้ย:【ใช่! พวกเราแค่ไม่อยากเห็นฮวาจิ่วหนงถูกลงโทษให้กินวาซาบิต่างหาก!】
“ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนนะคะ”
ในวินาทีสุดท้าย หลินเป่ยเป่ยเอาชนะถู่ถู่เป่าเป้ยด้วยรถสปอร์ตสองคันและคะแนนหยุมหยิมนิดหน่อย
คะแนนหยุมหยิมพวกนั้นยังเป็นแฟนคลับของไอเว่ยฉีและถู่ถู่เป่าเป้ยที่ให้มาอีก
ถู่ถู่เป่าเป้ยยอมเปิดไมค์อย่างเสียไม่ได้ หยิบอุปกรณ์ทำโทษที่วางไว้ด้านข้างขึ้นมา: “เอาล่ะ ฉันยอมรับโทษ”
พี่เสือเทพก็ไม่ได้ แถมยังเสียอะไรไปอีก ขาดทุนสุด ๆ!
ถู่ถู่เป่าเป้ยเพิ่งหยิบหลอดวาซาบิที่ผสมซอสมัทฉะขึ้นมา ใบหน้าก็จงใจแสดงสีหน้าหวาดกลัว
ขณะนั้นเอง เสียงอ่อนโยนประโยคหนึ่งก็ดังขึ้น: “ช่างเถอะ งั้นลงโทษด้วยการทำหน้าตาน่ารักสองท่าละกัน เมื่อกี้ฉันเห็นเธอทำหน้าน่ารักแล้วน่ารักดี อยากดูแบบนั้น”
ถู่ถู่เป่าเป้ยเงยหน้าขึ้นพรึ่บ มองสาวสวยฝั่งตรงข้าม รู้สึกเหมือนตัวเธอมีแสงศักดิ์สิทธิ์แผ่รอบ!
เธอเล่นเกมนี้มานาน เจอคนไร้มารยาท หยาบคาย และจงใจกลั่นแกล้งเธอมาหลายคน พอนานวันเข้าเธอก็เลยหมดความอดทนแบบตอนเริ่มเล่นใหม่ ๆ และหมดนิสัยดี ๆ แบบนั้นไป
แต่ตอนนี้พอเห็นสาวสวยฝั่งตรงข้ามหยวนให้เธอขนาดนี้ จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่ามีสายน้ำอุ่นเอ่อล้นในใจ
ถู่ถู่เป่าเป้ยรีบพยักหน้า: “ได้ค่ะ!”
เธอทำท่าโพสท่าทางน่ารักสุดคลาสสิกของตัวเองให้หลินเป่ยเป่ยดูสองท่าแล้วถามอย่างระมัดระวังและตื่นเต้น: “แล้ว... เราฟอลโลวกันได้ไหมคะ?”
หลินเป่ยเป่ยยิ้มตอบ: “ได้สิคะ ฉันฟอลโลวแล้วนะ งั้นเราไว้เจอกันครั้งหน้านะ ขอให้เก่งขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ ถู่ถู่เป่าเป้ยที่น่ารัก บ๊ายบายค่ะ～”
ถู่ถู่เป่าเป้ย: !!!
พี่สาวคนสวยนั่นเรียกเธอว่าถู่ถู่เป่าเป่ยที่น่ารักด้วยนะ!
ถู่ถู่เป่าเป้ยแทบโดนหลินเป่ยเป่ยปั่นหัว!
ทำไมถึงมีคนที่หน้าตาดี เต้นก็มีเสน่ห์ แล้วยังอารมณ์ดีแบบนี้ด้วย!
ในไลฟ์ของหลินเป่ยเป่ย
หลินเป่ยเป่ยที่ชนะฉิวเฉียดถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
เกือบไปแล้วไหมล่ะ
แต่พอดูรายได้เมื่อกี้กับยอดแฟนคลับที่ตอนนี้พุ่งมาเป็นห้าร้อยคน โดยรวมแล้ววันนี้ถือว่าทำได้ดีมากทีเดียว!
วันแรกก็ทำเป้าหมายสำเร็จแล้ว ดีใจ!
หลินเป่ยเป่ย: “วันนี้เวลาไม่ค่อยมีแล้วนะคะทุกคน กดติดตามและติดป้ายไฟแฟนคลับได้นะ พรุ่งนี้หนึ่งทุ่มตรง ฉันจะเปิดไลฟ์ตรงเวลาค่ะ”
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง หลินเป่ยเป่ยเริ่มคล่องกับขั้นตอนไลฟ์พอสมควรแล้ว วิธีการพูดก็ลื่นไหลกว่าตอนแรกเยอะ
เจี่ยฟู่กุ้ย:【... แค่สองทุ่มครึ่ง? เองนี่เรียกว่าเวลาไม่ค่อยมีแล้ว? คุณอยู่ประเทศไหนเนี่ย?】
รักจิ่วจิ่วที่สุด:【หนึ่งทุ่มครึ่งเปิดไลฟ์ สองทุ่มครึ่งปิด? เล่นตลกอะไร! ยังไม่ถึงช่วงพีคของไลฟ์เลย! คุณอย่าเพิ่งปิดนะ รออีกเดี๋ยวยังไงดึก ๆ อาจมีพี่เสือเทพปริศนาขึ้นมาก็ได้นะ!】
momo:【ปิดไลฟ์เร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันยังดูไม่จุใจเลย】
เสียงร้องไห้สุดหัวใจ:【อย่านะ ฉันเพิ่งมาเอง!】
TTYY:【ไลฟ์ต่ออีกหน่อย】
AAAวัสดุก่อสร้างพี่หวัง:【ดูสิ อันดับหนึ่งของเราเอ่ยปากแล้ว นายก็ไลฟ์ต่ออีกหน่อยสิ!】
หลินเป่ยเป่ยยิ้ม ทำท่าเป็นรูปหัวใจ: “วันนี้เป้าหมายของฉันสำเร็จแล้วค่ะ เจอกันคืนพรุ่งนี้นะ ทุกคนก็พักผ่อนเร็ว ๆ ด้วย เงินน่ะหาเท่าไหร่ก็ไม่หมด สุขภาพกายและใจสำคัญที่สุดนะคะ บ๊ายบาย ฝันดีค่ะ～”
ในขณะเดียวกัน
ในห้องส่วนตัวของสถานบันเทิงหรูหราแห่งหนึ่ง
ชายหนุ่มเอนกายขี้เกียจลงบนโซฟาหนังแท้ ในห้องส่วนตัวแสงสลัว มองเห็นรูปร่างหน้าตาชัดเจนของชายคนนั้นไม่ได้
แต่สามารถมองเห็นผ่านแสงหน้าจอมือถือในมือได้ราง ๆ ว่าโครงหน้าของชายคนนั้นดูแข็งแรง
รวมถึงยังได้ยินว่าในห้องส่วนตัวเงียบ ๆ มีเสียงผู้หญิงอ่อนโยนดังขึ้น: “วันนี้เป้าหมายของฉันสำเร็จแล้วค่ะ เจอกันคืนพรุ่งนี้นะ ทุกคนก็พักผ่อนเร็ว ๆ ด้วย เงินน่ะหาเท่าไหร่ก็ไม่หมด สุขภาพกายและใจสำคัญที่สุดนะคะ บ๊ายบาย ฝันดีค่ะ～”
ปลายนิ้วเรียวยาวของชายคนนั้นวางลงบนหน้าจอ
พิมพ์ไปได้ครึ่งหนึ่ง
ทันใดนั้น——
หน้าจอตรงหน้าก็มืดลง
บนนั้นปรากฏข้อความตัวใหญ่ชัดเจนว่า—— โฮสต์ออฟไลน์แล้ว!
กู้เฉินอี้ตะลึง
ตกตะลึงปนเหลือเชื่อ
เขานี่คืออันดับหนึ่งนะ
ตัวแทนคนนั้นกล้าบอกว่าจะปิดไลฟ์ก็ปิดเลยเนี่ยนะ?