ดยุกวิลเลียมมีลูกชายเพียงคนเดียวคืออัลเลน เขาจำเป็นต้องให้อัลเลนสืบทอดทรัพย์สินมหาศาลของตระกูลสก็อตต์ จึงเข้มงวดกับลูกชายเป็นธรรมดา
แผนของเจียงซินเหลียนคือทำทุกเรื่องให้ดีกว่าอัลเลน กดเขาไว้ข้างล่างตลอดไป แล้วปล่อยให้ดยุกวิลเลียมดุด่าเขา!
ดังนั้น ทุกครั้งที่ทดสอบคณิตศาสตร์ เจียงซินเหลียนจะทำคะแนนได้ดีที่สุด กดอัลเลนไว้ได้อย่างอยู่หมัด
ดยุกวิลเลียมตวาดว่า “อัลเลน! ดูสิว่าจางจางทำได้ดีขนาดไหน แล้วทำไมเธอถึงทำได้แย่ทุกครั้งเลย?!”
อัลเลนตอบว่า “จางจางเก่งที่สุด! (*^▽^*)”
เจียงซินเหลียน: ......
ส่วนทุกครั้งที่แข่งขันวิชาการต่อสู้ จางจางก็จะแอบขัดขาอัลเลน ทำให้เขาพ่ายแพ้ยับเยิน
ดยุกวิลเลียมตวาดว่า “อัลเลน! นี่มันอะไรกัน? เธอยังถ่วงแข้งถ่วงขาจางจางอีกหรือ?!”
อัลเลนตอบว่า “จางจางเก่งจริง ๆ! (〃'▽'〃)”
เจียงซินเหลียน: ......
ด้วยความพยายามของเจียงซินเหลียน คุณครูทุกคนต่างชื่นชมเธอไม่ขาดปาก ส่วนอัลเลนน่ะหรือ? ได้คำชมคลุมเครือสั้น ๆ ว่า “ก็ไม่เลว” มาปิดท้ายเท่านั้น
ดยุกวิลเลียมตวาดว่า “อัลเลน! เธอเป็นพี่ชายแบบอย่างให้น้องสาวอย่างนี้น่ะหรือ?!”
อัลเลนกล่าวว่า “ขอโทษครับท่านพ่อ แต่จางจางฉลาดจริง ๆ! จางจางทำอะไรก็ได้ดีที่สุด!”
เขายิ้มอย่างจริงใจ ดวงตาสีฟ้าเข้มคู่นั้นเผยความรู้สึกออกมาอย่างตรงไปตรงมา “การได้เป็นพี่ชายของจางจางทำให้ผมภูมิใจมาก”