หลี๋ซวิ่นถิงประคองดาบที่เอวไว้ด้วยมือซ้าย ส่วนมือขวาวางแนบอก “คุณหนูรอง”
เจียงหรงซีซึ่งกำลังสนทนากับแขกอยู่ พอเห็นเขาก็เอ่ยทักอย่างกระตือรือร้น “ซวิ่นถิง ตรวจตราเสร็จแล้วหรือ? วันนี้ก็เหนื่อยคุณแล้วนะ”
“เป็นหน้าที่ของผู้น้อยครับ”
ท่าทีของเขาเรียบเฉย ไม่เย็นชาไม่อบอุ่น
เจียงหรงซีไม่ถือสา ชี้ไปยังหญิงสาวข้างกายแล้วแนะนำ “ท่านนี้คือคุณหนูสามตระกูลตู้ ตู้หรูเยว่ อีกสองสามวันข้างหน้าจะพักอยู่ที่ตระกูลเจียง ซวิ่นถิง ช่วงนี้คุณช่วยคุ้มกันคุณหนูตู้ไปก่อนนะ”
ช่วงนี้ตระกูลเจียงกับตระกูลตู้เพิ่งเริ่มร่วมมือกัน ภายนอกจึงดูสนิทสนมเป็นพิเศษ
หลี๋ซวิ่นถิงก้มหน้ารับคำ “ครับ”
ตู้หรูเยว่กวาดตามองอัลฟ่าหนุ่มอย่างสนอกสนใจ ผมดำ ดวงตาสีแดง สวมเครื่องแบบทหารแล้วดูสูงสง่าแข็งแรง ไม่ได้มีกล้ามใหญ่โตเกินพอดีเหมือนอัลฟ่าบางคน แต่จากประสบการณ์ของนาง ร่างกายใต้เครื่องแบบนั้นต้องเปี่ยมด้วยพละกำลังที่พร้อมระเบิดออกมาแน่
นางอดเลียริมฝีปากไม่ได้ แววตาเผยความปรารถนาออกมาเล็กน้อย
เจียงหรงซีเหลือบมอง ก่อนหัวเราะเยาะอยู่ในใจ
ชื่อเสียงของคุณหนูสามตระกูลตู้ผู้นี้ไม่ค่อยดีนัก ขอเพียงหน้าตาถูกใจ ไม่ว่าเพศไหนก็ไม่เกี่ยง ไม่รู้ว่ามีอัลฟ่าโดนนางลากขึ้นเตียงไปแล้วกี่คน
ดูสายตาเปิดเผยนั่นสิ คงถูกใจหลี๋ซวิ่นถิงเข้าแล้วสินะ?
แต่หลี๋ซวิ่นถิงไม่เหมือนอัลฟ่าคนอื่น
หลี๋ซวิ่นถิงทำราวกับไม่เห็นสายตาจ้องมองของหญิงสาว พาตู้หรูเยว่ไปยังห้องพักของนาง แล้วเปิดประตูให้ “คุณหนูตู้ นี่คือห้องของคุณ หากต้องการอะไร บอกคนรับใช้ได้เลยครับ”