“ขอสรรเสริญดวงอาทิตย์เพลิงนิรันดร์!”
นักบวชดวงอาทิตย์หยุดยืนห่างจากหลี่เทาราวสิบก้าว ความบ้าคลั่งบนใบหน้าถึงขีดสุด
เขาประนมมือทั้งสองเข้าหากันอย่างช้า ๆ ดาบใหญ่รูปกางเขนถูกบีบไว้ระหว่างฝ่ามือ
“จงมอบร่างของแม่มดนรกนั่น และเจ้าผู้เป็นคนนอกรีตลบหลู่เทพเจ้า จงมอดไหม้สู่เถ้าถ่านในเพลิงศักดิ์สิทธิ์!”
คุณลักษณะเหนือธรรมชาติภายในร่างนักบวชลุกไหม้ราวเพลิงมือใครมือมัน
ดวงอาทิตย์ลวงตาจิ๋วหนึ่งกำลังค่อย ๆ ประกอบรูปขึ้นเหนือฝ่ามือ
ถึงดวงนั้นจะเล็กเท่าลูกบอล แต่ความร้อนสยองที่แผ่ออกมาทำให้อากาศรอบด้านบิดเบี้ยวจนตาเปล่ามองเห็นได้
โคลนน้ำบนพื้นเดือดพล่านในพริบตา กลายเป็นไอขาวฟุ้ง
สีทากำแพงนอกตำหนักเริ่มเป็นตุ่มพองแล้วหลุดลอก
เงามืดแห่งความตายบีบคอหลี่เทาแน่นหนับไม่ได้
พลังเช่นนี้ ช่างเป็นสิ่งที่เขาผู้เป็นเพียงลำดับชั้น 9 ไม่อาจต้านทานได้เลย
พันโลกมหึมา
หลูหลินจ้องมองดวงอาทิตย์ลวงตานั้น ไม่เพียงไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย รอยยิ้มที่มุมปากกลับทวีความเข้มข้นยิ่งขึ้น
“เล่นเรื่องข้อได้เปรียบเชิงคุณสมบัติเนียนนัก แนวทางดวงอาทิตย์เอาอยู่สายทางแม่มด ยืนยันว่าพ่อตบลูกเลย”
“แต่ตบลูกเล็กแล้ว ก็ย่อมต้องเรียกตัวใหญ่ออกมาบ้าง”
“อามานนี คนร่วมชาติพันธุ์อย่างเจ้ากำลังจะถูกย่างสุกแล้ว ยังไม่ทำอะไรสักทีหรือ?”
เสียงของหลูหลินเพิ่งจางหาย
ภายในจักรวาลจิ๋ว เมืองหลวงแห่งอาณาจักรอินทิส ย่านล่างของเมือง
ขณะที่นักบวชดวงอาทิตย์กำลังจะผลักมือส่งดวงอาทิตย์ลวงตากระแทกลงบนตัวหลี่เทาและฟรางกาอย่างเหี้ยมเกรียง