ดวงตาแนวตั้งสีทองลอยสูงเหนือเศียร จ้องลงมายังหลูหลินเบื้องล่างอย่างเยือกเย็น ชั่ววูบเดียวก็มองทะลุถึงแก่นแท้ทั้งปวง
ไม่เกี่ยวข้องกับเหตุปัจจัยของพันโลกมหึมา ร่างกายบังเกิดจักรวาลของตนเอง ระบบแห่งยุคสมัยเก่า
“ไม่แปลกใจเลยที่กล้าพลิกกระดานหมากนี้ลงทะเลสุดขอบโลก”
“เมื่อเหตุปัจจัยฆ่าเจ้าไม่ตาย เปิ่นกงจะใช้ภาษะอันสูงสุดของพันโลกมหึมา บดขยี้จักรวาลอันเพิ่งถือกำเนิดของเจ้าเสีย”
คำยังไม่ทันสิ้นเสียง ปฐมเต๋าแห่งเผ่าเทพยกมือขึ้นกำลังอากาศ
ปริภัณฑ์รอบกายหลูหลินบิดเบี้ยวผิดธรรมชาติอย่างรุนแรง
หลูหลินรู้ตัวทันทีว่ามีสิ่งผิดปกติ กฎระดับรากฐานของพันโลกมหึมาถูกบังคับให้เปลี่ยนแปลง
อัตราการไหลของเวลาที่ครึ่งซีกซ้ายของร่าง ถูกเร่งขึ้นสิบหมื่นเท่าภายในหนึ่งในพันของลมหายใจเดียว
เนื้อกายต้องรับการชะล้างจากกาลเวลาสิบหมื่นเท่าอย่างบ้าคลั่ง น้ำทะเลรอบด้านซ้ายผ่านพ้นกาลปฏิวัตินับสิบล้านปีในชั่ววูบ กลายเป็นนิรวาณ
ส่วนครึ่งซีกขวาของร่าง เวลาหยุดนิ่งสนิท
แม้เลือดสีทองหม่นที่ไหลผ่านโพรงหัวใจขวายังถูกตอกตรึงไว้กับที่ เคลื่อนไหวไม่ได้แม้นิดเดียว
น้ำทะเลด้านขวาคงสภาพที่กำลังซัดสลอน กลายเป็นอำพันก้อนยักษ์ที่หยุดนิ่งถาวร
ความเร็วสูงสุดกับความนิ่งสูงสุด
กฎกาลอวกาศสองแบบที่ตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิง ปะทะกันระเบิดระเบ้อ โดยมีกระดูกสันหลังของหลูหลินเป็นเส้นแบ่งกลาง
การฉีกขาดกาลอวกาศระดับนี้ พลังบดขยี้ที่เกิดขึ้นเพียงพอที่จะบิดของวิเศษชั้นเต๋าชั้นแนวหน้าให้เป็นเชือกขันในชั่วพริบตา
ครึ่งซ้ายของร่างถูกลากรุ่นราวไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง ครึ่งขวาถูกตรึงแน่นอยู่กับที่ ทั้งร่างเกือบถูกพลังอันมองไม่เห็นนี้ฉีกออกเป็นสองซีก
ความเจ็บปวดสาดซัดตรงเข้าสมอง จักรวาลจิ๋วภายในกายหลูหลินสำแดงพลังกึกก้อง ดาวสีน้ำตาลหม่นหมุนรอบตัวเองอย่างบ้าคลั่ง อำนาจจิตอันมหึมาของอารยธรรมยุทธนับสิบหมื่นปีพุ่งทะยานขึ้นฟ้าตามแนวกระดูก