ดังนั้นหลูหลินจึงตั้งจิตมั่น มุ่งทำเพียงสิ่งเดียว
นั่นคือการจดบันทึก
ทะเลดาวแห่งกฎมีดาวราวหนึ่งแสนดวง ดาวแต่ละดวงล้วนเป็นรูปธรรมของกฎหนึ่งสายในระดับเฉพาะ ทั้งบรรจุสารพัดสาระที่ถึงขั้นผู้บำเพ็ญธรรมทั่วไปยังย่อยดาวเพียงดวงเดียวแทบไม่ไหว
หลูหลินย่อมไม่อาจย่อยได้มากเช่นนั้น และก็ไม่ได้ตั้งใจจะย่อยเสียบัดนี้
คืนสู่ต้นกำเนิดปกครองกฎทั้งปวง การปกครองนั้นต้องอาศัยสิ่งใด? ย่อมคือความเข้าใจ
ความเข้าใจต้องอาศัยสิ่งใด? ย่อมคือคลังสาระที่ลึกซึ้งพอเพียง
บัดนี้เขาเข้าใจกฎสิบสาย แต่กฎพื้นฐานแห่งพันโลกมหึมามิได้มีเพียงสิบสาย
น้ำแข็ง พิษ เหตุปัจจัย ชะตา เวลา... ล้วนมากมายเหมือนคงคา
เขาย่อมเริ่มต้นได้ทุกสายในชั่วขณะไม่ได้ แต่เขาเลือกจะสลัก 'เส้นทางการหมุนเวียน' ของคุณลักษณะกฎเหล่านี้ลงในทะเลญาณไว้ก่อน
ดุจผู้อ่านหนังสือ มิจำเป็นต้องเข้าใจทุกอักษรในทันที แต่จดไว้ก่อน ครั้นวันหน้าพลังถึงขั้น หยิบออกมาอ่านครั้งเดียวย่อมเปรียบดังน้ำพระราชทานต่อใจ
ญาณกางออก ปกคลุมบริเวณราวสิบกว่าจังวา
สิ่งที่จับได้ก่อนสุดคือดาวสีน้ำเงินอมฟ้าดวงหนึ่ง
คลื่นของมรรคาน้ำแข็งไหลเข้าสู่ญาณ หลูหลินมิได้พยายามดูดกลืนทันที แต่ปล่อยให้คืนสู่ต้นกำเนิด 'หล่อจำ' เส้นทางคลื่นนั้นไว้อย่างสมบูรณ์
'การเยือกแข็ง' ของน้ำแข็ง
วิถีการเคลื่อนไหวของพลังกฎคล้ายกฎแห่งสายน้ำ ต่างเกี่ยวข้องกับการควบคุมระดับตัวกลาง หากทิศทางตรงข้ามกัน
'การไหลเปลี่ยน' ของน้ำคือทำให้ทุกสรรพสิ่งคงสภาพไหลริน 'การเยือกแข็ง' ของน้ำแข็งคือทำให้ทุกสรรพสิ่งหยุดเดิน
หยุดการเคลื่อนไหวของอนุภาค หยุดการถ่ายทอดพลังงาน หยุดการแผ่ขยายของคลื่นกฎเอง
'ความเงียบสงบ' อย่างถึงที่สุด
เส้นทางการหมุนเวียนของคุณลักษณะนี้ถูกสลักไว้บนผนังด้านในของวังในทะเลญาณ ก่อเป็นลายม้วนสีน้ำเงินอมฟ้าละเอียดประณีตสายหนึ่ง