“จบแล้ว”
หลูหลินได้ยินดังนั้น จึงหันศีรษะไปมองเซียวเหยียน
“ว้าย ทำไมถึงจับสลากได้ผู้หญิงบ้าคนนี้มา...”
เซียวเหยียนเรียกหน้าต่างข้อมูลของหญิงพิษแค้นออกมา บันทึกผลการรบบนนั้นแน่นขนัด ทุกบรรทัดมีหมายเหตุกำกับไว้
“รอบแรกร้อนคนปะทะกัน ตู้หนานปล่อยพิษชนิดหนึ่งที่สามารถกัดกินสำนักกฎหมายได้จนถึงแก่น...”
“กฎหมายคุ้มกันของผู้เข้าแข่งขันสิบเจ็ดคนถูกพิษสึกกร่อนแล้วพังทลายลง ความเข้าใจในกฎหมายถอยหลังไปตลอดกาล”
“พิษของนางกันไม่ได้ ซึมผ่านรอยแยกมิติได้ ถ้าเจ้าเปิดช่องมิติด้วยวิชาสลับพิกัดกฎหมายมิติ พิษจะไหลตามช่องนั้นเข้ามา”
“ถ้าจะใช้ร่างกายต้านพิษ มรรคาพิษหมื่นพิษที่ขยายเพิ่มถึงห้าสิบแปดเท่าแล้ว พิษยามนี้กัดกินวัสดุระดับจอมเต๋าได้สบาย”
“มิได้เป็นไร!” หลูหลินจ้องมองภาพของตู้หนานบนฉากแสง ประดับรอยยิ้มบาง
เซียวเหยียนแทบคิดว่าตนมองผิด
“ท่านหลู ข้าเชิดชูเรื่องใดกันแน่?”
หลูหลินมิได้อธิบายมาก ย่อมบอกเซียวเหยียนตรง ๆ มิได้ว่าตนมีฐานรากแห่งวิถีอันสูงสุด บำเพ็ญกฎหมายพร้อมกันถึงเกาสาย
มรรคาพิษหมื่นพิษขยายเพิ่มห้าสิบแปดเท่า ฟังดูน่าสะพรึง
แต่กฎหมายทั้งเกาสายของหลูหลินหลอมรวมกันแล้วขยายเพิ่มถึงสองร้อยยี่สิบหกเท่า อีกทั้งยังมีพลังฟื้นฟูจากคัมภีร์อมตะช่วยเหลือ
สิ่งที่เขาไม่กลัวที่สุดก็คือพิษ
เซียวเหยียนมองสีหน้าหลูหลิน สูดลมหายใจลึก แล้วปิดฉากแสงลง
ไม่ถามแล้ว
ถามมากเข้าเสียจะดูว่าตนขาดความมั่นใจ
“รอบสองเวทีประลอง เริ่มในวันมะรืน”
ประตูปิดลง
ห้องลับกลับคืนสู่ความเงียบสงบ