หลูหลินชำเลืองมองกลับ ยวนยานของเตาหลอมสรรพสิ่งในร่างกายสั่นก้องประดังทำงาน
พลังแก่นแท้ที่ดวงตาแห่งค่ายกลบนแท่นบูชาสะสมไว้ อุดมสมบูรณ์กว่าดวงบุพแต่ละจุดรอบนอกเสียเหลือเกิน
จุดยึดแห่งนี้ดำรงอยู่มาช้านานนับไม่ถ้วน ดึกดื่นไม่หยุดพักคอยดูดกลืนและเปลี่ยนแปลงแก่นแท้ของโกลาหล สารสำคัญที่สะสมนั้นเข้มข้นเหลือคณา
ขณะเดียวกัน กระบี่ยาวตัวอ่อนสมบัติในหัตถ์ขวาก็ยังกลืนกินอย่างโลภมาก
คนยิ่งแข็งแกร่ง ดาบยิ่งแข็งแกร่งตาม
……
ฐานทัพชั่วคราวของหมื่นเผ่าพันธุ์ทั้งปวง ห้องควบคุมหลักของเรือแม่แห่งเผ่ากลไก
บนเงาสามมิติ จุดแสงซึ่งเป็นตัวแทนของจุดยึดลำดับที่สามดับวูบลงฉับพลัน
ทันทีนั้นเอง สัญญาณชีวิตที่พร่าเลือนแตกกระจายสี่สายกำลังวิ่งหนีตายไปคนละทิศละทาง ราวดีแต่คลื่นพลังมัวแปรปรวน เห็นได้ชัดว่าเป็นสภาพหนีตายหลังบาดเจ็บสาหัส
ในจำนวนนั้น สัญญาณของจิ้งจอกเงินเก้าหางอ่อนแรงที่สุด มืดมั่งสว่างมั่ง มิดชิดมิได้ว่าจะมลายหายไปเมื่อใด
"จุดยึดลำดับที่สามแตกสลายแล้ว" เสียงของอริยเต๋าแห่งเผ่ากลไกดังแทรกมาจากมุมมืด
"จากจอมเต๋าทั้งแปดที่ประจำการ ยืนยันแล้วว่าสิ้นชีพสี่ บาดเจ็บสาหัสแตกกระจายหนีไปสี่ รูปแบบการโจมตีคือ ลอดเข้าจากแดนมรณะโกลาหลใต้แท่นบูชา ตัดท่อพลังงานของดวงตาแห่งค่ายกลอย่างแม่นยำ ก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่แตกสลายเป็นวงกว้าง"
"ระบบเตือนภัยมิได้แม้แต่สั่นตัว"
บรรดาเงาลวงตาของอริยเต๋าผนึกฟ้านับสิบปราณีค้างอยู่ ณ ที่นั้น อริยเต๋าแห่งเผ่าเทพขบกรามเคี้ยวเขี้ยวกรอดว่า "หลูหลิน แน่นอนหาใช่ผู้อื่นไม่ นอกจากมันเท่านั้น"
ทิศของเผ่าแมลงดังเสียงร้องเสียดแทงแหลมคม แม่ราชินีมีดวงตาซ้อนกันนับร้อยสะท้อนภาพจุดแสงที่ดับมอดบนเงาสามมิติ
"มันกำลังกลืนกินทีละตน!"
"ครั้นมันสลายจุดหนึ่งลง ย่อมกลืนพลังงานทั้งหมดของจุดนั้นไป! พวกเจ้ายังพอจะทวงถามถ้อยของแกนปัญญากลางได้ไหม? 'กำลังศึกทุกชั้นที่ต่ำกว่าปฐมเต๋าที่มุ่งสู่ทะเลสุสานภพ ล้วนเป็นเสบียงส่งถึงหลูหลินทั้งนั้น'
"บัดนี้เห็นแล้วกระมล จุดผนึกของพวกเรานั่นเองก็คือคลังเสบียง!"
ถ้อยคำนั้นทำให้ทุกผู้เงียบงัน