รุ่งขึ้น นอกเมืองเหลียงโจว เส้นทางหลวงควันฝุ่นม้วนขึ้นเป็นวง
รถม้าบรรทุกของหนักนับสิบคัน บรรทุกสินค้าเต็มคัน ภายใต้การคุ้มกันของหน่วยขนส่งกระทรวงเรือนคลังนับร้อยนาย แล่นช้า ๆ มุ่งหน้าสู่ค่ายทหารใหม่
หลูหลินนำหนิวต้าลี หลี่หู และแม่ทัพแกนหลักออกมารออยู่หน้าประตูค่ายแต่แรก
ม่อโส่วเหยียนยืนกอดหลังไว้ในค่าย สีหน้าเรียบนิ่ง ดวงตากะพริบผ่านแววเล่นเชิงอย่างหนึ่ง
"ราชโองการมาถึง!"
เมื่อเสียงประกาศดังขึ้น ขุนนางหัวหน้าจากกระทรวงเรือนคลังกางม้วนผ้าไหออก เอ่ยเสียงดังชัด
"โดยเทวดาสวรรค์ประทาน จักรพรรดิทรงตรัสว่า
เจิ้นเห็นว่าเมืองหน้าด่านตะวันตกเฉียงเหนือเป็นหมุดหมายปกป้องแผ่นดิน ไม่อาจประมาทการเตรียมกิจการทหารแม้เพียงวันเดียว
บัดนี้ชายแดนสงบ พ่อค้าแม่ค้าขึ้นลงได้สะดวก ล้วนเป็นพระคุณจากชาวทหารที่บำเพ็ญหน้าที่ และแม่ทัพผู้นำทัพที่ประสานสามัคคี
แม่ทัพฝึกทหารตะวันตกเฉียงเหนือหลูหลิน ปกครองกองทัพด้วยวิธีการมั่นคง ระเบียบวินัยเข้มงวด นับแต่เข้ารับตำแหน่ง จัดระเบียบค่ายทหาร กำจัดประเพณีเน่า ๆ ที่หมักหมม กองทัพชายแดนจึงเปลี่ยนโฉมไปตามไปด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเดือนก่อน ยังสังเกตเห็นเหตุร้ายที่แฝงอยู่ตามชายแดน ป้องกันภัยก่อนที่ภัยจะถึง ระงับเส้นยืดสงครามไว้ได้โดยไม่ต้องเปิดศึก ทำให้ชายแดนนับพันลี้ พำนักอยู่ได้อย่างสงบสุข
ความดีความชอบนี้แม้ไม่ปรากฏเด่นในสมรภูมิ แต่เชื่อมโยงลึกซึ้งกับความมั่นคงปลอดภัยของแผ่นดิน เจิ้นจึงยินดีในใจ
จึงพระราชทานเป็นเกียรติ
เงินเหลียงขาว 300,000 ตำลึง สำหรับเติมเสบียงอาหารและยุทโธปกรณ์แก่ทัพใหม่
เกราะเกล็ดปลาเหล็กกล้าคชินกระดูก 5,000 ชุด ล้วนหลอมผ่านการรีดเป็นร้อยคราวี แสงเย็นสะท้อนแดด
