เสียงดังกึกก้องระเบิดขึ้นบนแผ่นฟ้าเหนือเมืองนครเจิ้นหยวน
คลื่นเลือดลมพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าตามแนวกระดูกสันหลังของหลูหลิน แวบเดียวก็รวมตัวกลางอากาศกลายเป็นร่างธรรมมหึมาสูงถึงหมื่นจาง
ผิวของร่างธรรมหมุนวนด้วยเส้นเวทแท้แห่งวิชาต่อสู้สีทองมืด 206 เส้น วรกายสองแขนเชิดฟ้า ฝ่ามือยักษ์ทั้งสองฟาดออกจนกลางอากาศแหวกออก
แดนสัมบูรณ์พลันขยายตัวขึ้นจากการเสริมพลังของร่างธรรม รัศมีมหาเต้าที่เคยไหลลงมาจากรอยแยกแห่งหยกฟ้า ถูกสนามพลังวิถีบู๊ชนเข้าพรั่งพรั่ง
การชำระล้างด้วยกฎแห่งพันโลกมหึมา ถูกฉีกขาดเป็นเสี่ยง ๆ ต่อหน้าต่อตา
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเร็วเกินคาด ทั้งในและนอกเมืองนครเจิ้นหยวน พรึบเงียบราวหุบเขามรณะ
บรรดาทหารที่รับผิดชอบรักษาเมืองนครเจิ้นหยวนยังคงทำท่าเงยหน้ามองฟ้าอยู่ เหลือแต่สมองที่ว่างเปล่าราวดับสนิท
นั่นมันการชำระล้างด้วยกฎแห่งพันโลกมหึมานะ! เป็นพระเมตตาอันสูงสุดของหนึ่งจักรวาลที่มีต่อสรรพชีวิต!
อัจฉริยะแห่งฟ้าเหนือมนุษย์นับไม่ถ้วนตลอดชีวิตทั้งชีวิต ก็เพียงเพื่อปรารถนาดอกบัวทองสักดวง เพื่อให้ฐานวิชาของตนกลมกลืนกับกฎแก่นแท้ของพันโลกมหึมาอย่างสมบูรณ์แบบ
แต่หลูหลินตรงหน้ากลับทำลายพระเมตตานั้นกระจายไปเสียแล้ว?
ผู้อาวุโสผู้เฝ้าเมืองนครเจิ้นหยวนหลายคนอ้าปากค้าง ขยี้ตาแรง ๆ สงสัยว่าตนได้รับบาดเจ็บที่วิญญาณจากสงครามเลือดก่อนหน้า จนเกิดภาพหลอนขึ้นหรือไม่
มีเพียงผู้อาวุโสชางฉงกับอริยเต๋าเหลยชาเท่านั้นที่มองภาพตรงหน้าอย่างเงียบงัน แม้ล่วงรู้เบื้องลึกมาแต่แรก ก็ยังถูกสภาพนี้กระทบจนสั่นสะเทือนใจ
ยังไม่ทันที่ใครจะคลายจากความรู้สึกไร้สาระและตื่นตะลึง
ปัง!
เบื้องลึกแห่งหยกฟ้า ความแปรปรวนบังเกิดอีกครั้ง
รัศมีมหาเต้าที่ถูกฉีกขาดมิได้จางหายไป หากกลับมืดมนลงด้วยความเร็วเหลือวิสัย