ภายในเศษโลกร้าง
หลูหลินคว้านจานมนต์รูปจานแบนออกมาหนึ่งใบ นี่คือจานมนต์สื่อสารข้ามโลกที่พันธมิตรเต๋าสร้างพิเศษไว้ก่อนจะเข้าสู่ห้วงเหว โดยผ่านการบำรุงเสริมเพื่อต้านการรบกวนจากโกลาหลของห้วงเหวโดยเฉพาะ
แต่แม้เช่นนั้น ก็ทำได้เพียงสื่อสารระยะสั้นท่ามกลางการรบกวนของห้วงเหวเท่านั้น จะคงอยู่ได้นานเพียงใดขึ้นอยู่กับระดับพลังที่สอดใส่เข้าไป
เมื่ออยู่ในขั้นอัครปราชญ์ จานมนต์ใบนี้คงการติดต่อได้มากที่สุดไม่กี่สิบลมหายใจ
แล้วถ้าเป็นขั้นจอมเต๋าล่ะ?
หลูหลินสอดใส่พลังอำนาจกฎทั้ง 13 สายลงในจานมนต์พร้อมกัน ชั่วขณะที่พลังไหลเข้า อักขระมนต์บนจานลุกวาบขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ทั้งใบสั่นคลอนฮือฮา
หมอกแสงก้อนหนึ่งลอยขึ้นกลางจานมนต์ ภายในหมอกแสงนั้นเงาม่านจับตัวขึ้น ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นทีละน้อย
ร่างของมารเฒ่าซิงเมี่ยที่ลวงไปด้วยเปลวไฟหมิงปรากฏในเงาม่าน ข้าง ๆ ยังยืนร่างคลุมผ้าสีเทาอีกผู้หนึ่ง คืออริยเต๋าดาบบ้าคลั่งนั่นเอง
ชั่วขณะที่เงาม่านแน่นขึ้น มารเฒ่าซิงเมี่ยและอริยเต๋าดาบบ้าคลั่งต่างเห็นหลูหลินอีกฝั่งของจานมนต์พร้อมกัน
บอบช้ำไม่แม้แต่น้อย ยิ่งกว่านั้นพลังปราณยังลึกล้ำสงบนิ่งยิ่งกว่าเดิม
ท่าทีของทั้งสองคลายตึงเครียดลงชัดเจน อริยเต๋าดาบบ้าคลั่งเป็นฝ่ายพูดก่อน
"เจ้าหนู แก—"
"ซากสมบัติยุคบันดาลเก่า"
หลูหลินไม่เว้นเวลาให้พวกเขาพูดจาทักทาย เปิดปากเข้าเรื่องทันที
"แก่นแท้หัวใจแห่งจักรวาลต้นกำเนิด"
"วัฏสงสารชีวิตและมรณะ"
คำหกคำตกลงมา บรรยากาศอีกฝั่งของจานมนต์ก็แข็งค้าง
จานมนต์ทั้งสองข้างจมอยู่ในความเงียบพร้อมกัน
หลูหลินเห็นความเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าของมารเฒ่าซิงเมี่ย แรกเริ่มคือความประหลาดใจ แล้วตามด้วยความสั่นไหวจนใจคอไม่ดีที่ชั่ววูบผ่านไป