กาลสามลมหายใจสิ้นสุดลง ม่านวิชาต้องห้ามมลายหายไปโดยสิ้นเชิง
ระลอกพลังของกฎธรรมชาติที่ถูกกดขี่ไว้ย้อนกลับคืนมาทันที
ดวงดาวกฎธรรมชาติทั้งเก้าในความลึกของทะเลญาณหมุนวนตามวิถีของคืนสู่ต้นกำเนิดอีกครั้ง
หลูหลินก้มมองดาบเงามืดที่ปักคาอยู่ที่ลำคอและหัวใจ ปลายใบดาบแม้แต่ผิวหนังชั้นนอกยังไม่อาจทะลุผ่าน
หมัดสังหารสุดท้ายที่แลกมาด้วยอายุขัยห้าร้อยปี
กลับหยุดค้างอยู่แค่ผิวนอก ก้าวข้ามเข้ามาแม้แต่นิดเดียวไม่ได้
“กุญแจปิดผนึกเทพ? แค่นี้เองรึ?”
หลูหลินยกเท้าขวาขึ้นแล้วกระแทกลงพื้นอย่างหนักหน่วง
พื้นเวทีหินดาวสั่นสะเทือนกึกก้อง รอยแตกปรากฏขึ้นนับไม่ถ้วนบนหินดาว
ในรอยแตกเหล่านั้นแผดเผยรัศมีดำของมิติวรรณะที่บิดเบี้ยว
กฎธรรมชาติแห่งมิติระเบิดออกใต้ฝ่าเท้า โดยมีจุดที่หลูหลินประทับลงเป็นศูนย์กลาง มิติภายในรัศมีสิบวาทั้งหมดยุบตัวเข้าหาภายในพริบตา
ลวดลายเวทมนตร์ของพันธมิตรเต๋าบนผิวเวทีถูกมิติที่ยุบตัวฉีกขาดอย่างกระชาก
เงามืดที่เคยแผ่ปกคลุมพื้นและประทับอยู่บนตัวหลูหลินถูกแรงดูดกระชากรั้งไว้
เงามืดดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง พยายามหลุดออกไปภายนอก
กฎธรรมชาติแห่งมิติไล่ตามติด
สนามแรงมิติสยดสยองกดทับลงบนเงามืดโดยตรง แสงสว่างภายในรัศมีสิบวาบิดเบี้ยวไปหมด
รูปลักษณ์ของเงามืดคงสภาพไว้ไม่ได้อีกต่อไป
เงาที่กลืนหายไปในความจรรหับถูกบีบอัดให้ปรากฏร่างจริงขึ้นมาอย่างกระทันหัน
ของเหลวสีม่วงดำแยกออกจากเงามืด
ของเหลวบิดเบี้ยวประกอบร่างใหม่กลางอากาศ
ร่างของชางหมิงโยวล้มลงอย่างอนาถาห่างจากหลูหลินเพียงสองก้าว ใบหน้าซีดเผือด
วิชาต้องห้ามที่แลกมาด้วยอายุขัยห้าร้อยปีถูกแตกสลายด้วยกำลังมือเปล่า
แรงสวนกลับพุ่งเข้าทำลายกระดูกสันหลังและเส้นเอ็นทั่วร่าง
ชางหมิงโยวฝืนความเจ็บปวดจากแรงสวนกลับ ประคองมือทั้งสองพยุงพื้น พยายามจะจมดิ่งสู่เงามืดอีกครั้ง ไม่กล้าปะทะหลูหลินโดยตรงเลยแม้แต่น้อย