ฐานที่มั่นชั่วคราวหมื่นเผ่าพันธุ์ทั้งปวง
ห้องควบคุมหลักของเรือแม่เผ่ากลไก
บนภาพจากการแสดงผลรอบด้าน จุดแสงของจุดยึดกักขังทั้งแปดเรียงตัวเป็นระเบียบ ค่าต่าง ๆ ไหลเลื่อนอยู่เคียงข้างอย่างต่อเนื่อง
การปล่อยพลัง — ปกติ
ระบบเตือนภัย — ไม่มีการสะเทือน
ผู้รักษาประจำ — ครบกำลัง
แกนปัญญากลางของเผ่ากลไกสรุปรายงานเฝ้าระวังทุกยามยก ต่อเนื่องสามวัน คำตอบก็เป็นประโยคเดียวกัน
"สามวันที่ผ่านมา ไม่พบการเคลื่อนไหวของเป้าหมายเข้าใกล้จุดยึดใดเลย คาดว่าเป้าหมายกำลังบำบัดบาดแผล หรือกำลังแสวงหาช่องทางทะลวงอื่น"
"คำสั่งทำลายตนเองได้ผลแล้ว ทำร้ายรากฐานของมันจนย่อยยับ ช่วงเวลาอันสั้นนี้คงไม่กล้ามาอีก"
"ตราบใดที่มันไม่กล้าเข้าใกล้จุดยึดอีก อีก 47 วันค่ายกลจะปิดสนิท ทุกสิ้นสุดลง"
เงาร่างของอริยเต๋าแห่งเผ่าเทพพยักหน้าเบา ๆ ใบหน้าสีทองนั้นเป็นครั้งแรกที่ผ่อนคลายลงเล็กน้อย
"คงไว้ซึ่งการเฝ้าระวังสูงสุดต่อไป"
"รับองค์เจ้าจอมเต๋า"
บรรดาเผ่าต่าง ๆ แยกย้ายถอยจากไป เงาสามมิติกลับคืนสู่การเฝ้าดูตามปกติ
ในห้องควบคุมเหลือเพียงเสียงหึ่งต่ำ ๆ ของแกนปัญญากลาง
ในซอกมุมของเงาสามมิติ จุดแสงของจุดยึดกักขังลำดับที่สามยังระยิบระยับ
ไม่มีผู้ใดสังเกตว่า แสงนั้นอ่อนด้อยลงจากสามวันก่อนเพียงหนึ่งในร้อย
............
วันที่เจ็ด หลูหลินลืมตาขึ้นจากการลงลมหายใจปรับพลัง กระแสโกลาหลซักล้างขอบของชั้นอากาศแห่งนั้น หมอกสีเทาขาวพลิ้วไหวไม่ขาดสาย
หลูหลินนั่งพับเพลาะลอยอยู่ท่ามกลางกระแสนั้น แสงสีเทาไหลเวียนโดยรอบร่างอย่างมั่นคง
แผลเป็นห้ารอยบนผนังเตาหลอมสรรพสิ่งสมานรักษาได้แล้วสองรอย ประสิทธิภาพการกลืนกินฟื้นกลับมาราวเจ็ดส่วน สภาพใกล้เคียงช่วงรุ่งเรืองเต็มที่ การหมุนเวียนของกฎทั้งสิบสามประการขบกันเข้าอย่างลื่นไหลอีกครั้ง ความถี่สั่นพ้องระหว่างกันกลับคืนสู่ระดับปกติ