"บุพเพสลากราชสำนักกระบี่จื่อเวย!"
แสงดาบสีม่วงจางพุ่งทะยานขึ้นฟ้าจากภายในกาย กลายเป็นเงากระบี่นับสิบเรียงรายกันเป็นแผนเดินทหารกลางอากาศ
นี่คือค่ายกลสังหารแห่งสำนักศักดิ์สิทธิ์จื่อเหวย ต้องอาศัยพลังร่วมกันอย่างน้อยสามคนจึงจะบังเกิด แต่ยามนี้นางคนเดียวกลับฝืนกระตุ้นมันขึ้น ราคาที่ต้องจ่ายคือการเผาผลาญเลือดพลังของตนเอง
ชายวัยกลางคนผู้เจ้าเล่ห์แห่งวังนครเก้านรกสะบัดตัวหลุดออกจากก้อนหิน ปากเต็มไปด้วยฟองเลือด สองมือประสานเป็นมุทรา พลังเกาหลับหยูหนาข้นฟุ้งกระจายออกทั่วทั้งร่าง
"นรกเก้าขุมระเบิดปีศาจ!"
ทั้งสองปล่อยหมัดพร้อมกัน
แผนเดินทหารกระบี่และพลังเกาหลับหยูสานเข้าหากัน กลายเป็นสายธารทำลายล้างสีม่วงดำพุ่งเข้าปะทะศีรษะสัตว์ร้ายท้องฟ้าดวงดาว
สัตว์ร้ายท้องฟ้าเห็นดังนั้น จึงแหงนปากอันกว้างใหญ่ราวถ้ำเลือด
"ฮื้อ—"
พายุท้องฟ้าดวงดาวหนึ่งครั้ง พายุสีม่วงมืดพุ่งทะลักออกมาจากปากสัตว์ร้าย แฝงมาด้วยเศษมิติและกระแสกฎวุ่นวายอันเป็นของสถิตในสายเลือดเผ่าสัตว์ร้ายท้องฟ้าโดยกำเนิด ปะทะเข้ากับกระแสทำลายล้างสีม่วงดำอย่างเต็มที่
“เปรี้ยง!”
วินาทีที่ปะทะกัน บุพเพสลากราชสำนักกระบี่จื่อเวยก็แหลกสลาย
เงากระบี่มุดเป็นผงฝุ่นกลางพายุท้องฟ้า พลังนรกเก้าขุมถูกพัดกระจายจนสิ้นซาก แม้แต่เศษชิ้นเล็กก็ไม่เหลือ
คลื่นสะเทือนย่อยกลืนกินร่างทั้งของนักบวชหญิงแห่งจื่อเวยและชายวัยกลางคนแห่งนรกเก้าขุม ทั้งสองถูกกระหน่ำกระเด็นไปพร้อมกัน นักปราบหญิงทรุดลงแนบพื้น เลือดพุ่งออกจากปากเป็นหย่อมใหญ่ กระบี่ในมือร่วงหล่นไป
ชายวัยกลางคนนรกเก้าขุมยิ่งเลวร้ายกว่า ทั้งร่างขดอยู่ท่ามกลางเศษหิน ไม่เหลือแรงแม้แต่จะขยับตัว
เพียงสองมือ บุรุษฝ่ายมนุษย์ผู้เป็นอัจฉริยะแห่งฟ้าแทบล่มสลายสิ้น