บรรดาทาสเหมืองที่เพิ่งผ่านสมรภูมิเลือดเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน แววตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
เพิ่งรบจบกับอสูรกายนอกโลกที่น่าสยดสยองเหล่านั้น ทัพปราบของราชวงศ์จงโจวก็มาถึงเสียแล้ว
เหล่าผู้ปกครองผู้สูงส่งเหนือฟ้าเหล่านี้ ไม่เคยเอาใจใส่ชีวิตตายของคนชั้นล่างเลย สิ่งเดียวที่พวกเขาห่วงคืออำนาจของตนถูกคุกคามหรือไม่
ส่วนหัวของเรือรบ ชราสามคนในฉลององค์งูเห่าม่วงทองยืนกอดหลัง
แรงอาฆาตสยองแห่งขั้นสรรค์สร้างขั้นสุดยอดทะลักลงมา กดล็อกยังคนเบื้องล่างที่ชื่อเอี้ยน
ทั้งสามล้วนเป็นสมบัติที่ซ่อนเร้นมาหลายปีของราชวงศ์จงโจว ในกามธรรมดาล้วนอยู่เหนือหมู่ชน แลเหล่าผู้เล็กน้อยจากเบื้องบน
"ทาสเหมืองเพียงผู้เดียว ก็กล้าอวดอ้างตนเป็นประมุขศาลา?"
ท่านปู่ผู้คลุมเสื้อม่วงตรงกลางส่งเสียงขึ้นจมูก เสียงกัมปนาทหนักหน่วง
"ส่งวิชาที่เจ้าบำเพ็ญมาให้ข้า ข้าจะให้เจ้าตายเป็นศพสมบูรณ์"
เจตนาสังหารที่ไม่แอบแฝง พุ่งล็อกสำนักวิญญาณบู๊ทั้งพรรณทันที
เอี้ยนยืนอยู่บนแท่นที่สูง เงยหน้ามองชราทั้งสามกลางอากาศ พลังพลังวิญญาณบู๊ที่เพิ่งสงบลงในร่างเดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง
"อยากได้วิชา?"
"ก็ลงมาเอาเองสิ!"
ท่านปู่ผู้คลุมเสื้อม่วงโกรธจนหัวเราะเยาะ
"ไร้สติสตางค์ต่ำต้อยเช่นนี้!"
"เจ้าปรารถนาความตายนัก ข้าจะบันดาลให้!"
ท่านปู่ผู้คลุมเสื้อม่วงสะบัดมือ ปืนหน้าไม้หนักสองข้างเรือรบทะยานลำกล้องออกมาพร้อมกัน
ลูกศรหน้าไม้เหล็กกล้านับพัน ภายใต้การปั่นเกลียวของเลือดลม กลายเป็นฝนศรปกฟ้า หลั่งลงมายังทาสเหมืองเบื้องล่างโดยไม่เลือกหน้า
เสียงกรีดร้องดังขึ้นกลางพงไพรอีกครั้ง
เอี้ยนดวงตาแดงก่ำ สำนักวิญญาณบู๊ที่เพิ่งสถาปนา มิอาจทลายลงที่นี่เป็นอันขาด
พลังพลังวิญญาณบู๊ระเบิดพล่าน ร่างธรรมวิญญาณบู๊สูงร้อยจ้างยันตัวพุ่งทะยานขึ้นจากพื้นอีกครั้ง