ช่วงเวลาเดียวกันนั้น ภายในสำนักตรวจการแลกเปลี่ยนขนส่งแห่งเจียงหนาน
ในห้องราชการที่จัดเตรียมไว้สำหรับผู้ตรวจการคนใหม่ แสงตะเลียงสว่างไสว
เซียวหมินจือนั่งอยู่หลังโต๊ะเขียนหนังสือ ตรงหน้าเป็นกองทะเบียนบัญชีสูงดั่งภูเขา
เขาอยู่นั่งอย่างเปล่าเปลี่ยวที่นี่มาทั้งวันแล้ว
ตั้งแต่ฟ้าสางจวบจนอาทิตย์คล้อย แหลกค้นสมุดบัญชีทุกเล่มตั้งแต่สำนักตรวจการแลกเปลี่ยนเปิดดำเนินการ ทีละหน้าอย่างพิถีพิถัน
แต่กลับไม่พบแม้แต่ร่องรอยที่ต้องการเสียเล็กน้อย
บัญชีชัดเจนน่าขนลุก ทุกรายรับ ทุกรายจ่าย จดไว้เรียบร้อยชัดเจน กระทั่งค่าธรรมเนียมของแต่ละรายการยังตรงเป๊ะไม่คลาดคลาด
ยอดหมุนเวียนกับของคงคลังตรงกันสนิท หาข้อบกพร่องได้แม้แต่นิดเดียวย่อมไม่มี
เซียวหมินจือวางสมุดบัญชีลง คลึงเบ้าตาที่เจ็บแทบ ใบหน้าเคร่งเครียด
เขาไม่เชื่อเด็ดขาดว่าไอ้พืชผักที่เกิดจากตระกูลต่ำต้อยคนหนึ่ง เมื่อเห็นความมั่งคั่งเหลือประมาณเช่นนี้แล้ว จะใจแข็งพอที่จะไม่ยื่นมือ
อย่าว่าแต่ซิ่วไฉผู้ยากไร้เพียงคนเดียวเลย
แม้แต่ตัวเขาเอง เกิดในตระกูลเซียวแห่งหลานหลิง เห็นรุ่งเรืองรัศมีมาแต่เยาว์วัย ครั้งแรกที่เห็นบัญชีรวมของสำนักตรวจการแลกเปลี่ยนที่เงินหลักหมื่นทองไหลเข้าไหลออกทุกวัน หัวใจก็ยังเต้นระรัวไม่หยุด
หลูหลินมีสิทธิ์อะไรจะต้านทานได้?
คำอธิบายเดียวที่เป็นไปได้ คือฝีมือทำบัญชีของหลูหลินสูงส่งจนเกินคาดเฟื้อ ถึงขั้นเขามองไม่ทันเห็นเล่ห์ที่ซ่อนอยู่
คิดถึงตรงนี้ ใจของเซียวหมินจือยิ่งลุกโชน
สำนักตรวจการแลกเปลี่ยนแห่งนี้ ช่างเป็นดั่งภูเขาทองที่ขุดไม่หมดใช้ไม่สิ้นเสียจริง!
ต้องยึดครองไว้ในมือของตระกูลเซียวให้มั่นคง!
หากควบคุมสถานที่แห่งนี้ได้ แม้เพียงริบหรี่จากกระแสเงินมหาศาลนี้หลั่งออกมาเท่าใดเท่าหนึ่ง ก็เพียงพอให้ตระกูลรองกินจนเต็มกระพ้อเต็มพาน แล้วยังกับตระกูลเซียวแห่งหลานหลิงอย่างพวกเขาอีกเล่า
เซียวหมินจือคายลมหายใจเน่า ๆ ออกมาช้า ๆ — ดูท่า คิดพึ่งตนเพียงลำพังคงไม่ได้แล้ว